Kiedyś tam kupiłeś sobie układ wroom, bo był w zajebistej promocji u Chińczyka, gdzieś też walają się jakieś inne układy, które kupiłeś bo była promka (grzech nie kupić… jakby pojęcie grzechu było dla Ciebie jakkolwiek istotne).

Wiecie jak to jest, zajawka to zajawka. Siadasz i zwyczajnie napierdalasz, aż skończysz. We współczesnym świecie niesamowite jest to, że tak naprawdę do wszystkiego masz dostęp z biurka. Siadasz, odpalasz jakiegoś swojego albo i nie swojego agenta AI i zaczynasz oddawać się zajawce. Nie tracisz dnia na szperanie i pogłębianie wiedzy o „zabawionym temacie”, ot po prostu prosisz o analizę odpowiedni jak ja to mówię „flow AI” (agent, mcp, chat, whatever…). Z jednej strony super, bo szybko zajawka wlatuje na grubo, gorzej z tym, że właśnie wchodzi za szybko, bo ta szybkość kosztuje :) Kosztuje realnie, kasę na tokeny, kasę na dodatkowe elementy. Zdradzieckie jest to, że teraz wszystko wyklikasz. Np. projekt płytki zlecisz online wgrywając pliki prototypu PCB. Projekt dla drukarki 3d zrobicie serwerem mcp i wyślecie na innej stronie żeby wydrukować. Wszystko przyjdzie po kilku dniach do paczkomatu.

Sensor gestów dla HomeAssistant

Pierwszy projekt, który w czasie wolnym poczyniłem to prosty sensor ruchu ręki, który aktywuje odpowiednie webhooki w moim domowym home assistant. Na razie nie ma obudowy takiej ładnej dedykowanej, bo jeszcze ją projektuję (a w programach 3d nie jestem wymiataczem, ale blender-mcp powinien pomóc).

Tak wygląda mój sensor. Kod sterownika i pełny flow uruchomienia znajdziecie na gilab esp32-handsensor, oczywiście sam kod CPP napisał LLM, architektura oraz samo podejście do tasków w taskfile są moje, ale 80% kodu wygenerował agent AI (w tym przypadku Antropic).

Co jest w środku?

• esp32 wroom
• PAJ7620

Oczywiście układy znajdziecie na allegro czy w innych rodzimych serwisach, ale u chińczyka najtaniej, do zabawy ideolo :)

E-ink dashboard

Kolejnym projektem był prosty dashboard na wyświetlaczu e-ink, oparty również o ESP32 wroom, jak kupiło się kilka to trzeba je jakoś wykorzystać.

Kilka miesięcy temu, u chińczyka była bardzo fajna promocja na wyświetlacz HINK-E075A07-A0. Leżał deko i się kurzył, więc warto było coś z tym zrobić.

Wyświetlacz nie jest idealny, ale jak już pisałem do zabawy (sami wiecie) :) Z wyświetlaczem już było deko więcej roboty niż z sensorem. Sam moduł HAT wyświetlacza jest pod RaspberyPI, na którym oczywiście uruchomiłem ten e-ink, żeby sprawdzic czy działa. Kolejnym krokiem było przeklikanie tego do ESP32, żeby sobie ułatwić połączenia użyłem płytki dev <3 (bardzo polecam, wszystko ładnie śmiga).

Oczywiście kod, razem z całym stackiem znajdziecie esp32-einkdashboard, projekt pozwala na definiowanie w json dashboardów z kilkoma obsługiwanymi “renderami”. Dane pobierane z rest api, na ten moment wymagają dla każdego z typów wykresu konkretnego formatu danych, a w repozytorium jest mock serwera rest, który serwuje dane.

Czego zawsze brakuje w fajnym homelab? A przynajmniej u mnie tego długo nie było, głównie z racji braku czasu, szczypty lenistwa… fajnego scentralizowanego PKI dla całego środowiska homelab. Mam vault pki, ale zarządzanie nim i przygotowanie wszystkich skryptów, które pozwalają na tworzenie cert chain dla różnych usług np. nginx, cert-manager, certy dla oprogramowania - sporo tego jest.

Pomyślałem, kurde, letsencrypt ma już 10 lat (jak ten czas leci, bo pamiętam moje pierwsze integracje z letsencryptem) i może warto by pójść tą drogą. ACME to już generalnie standard, autoryzacja via DNS, wszystko zautomatyzowane, bo większość oprogramowania ma wbudowanego klienta ACME, mamy certbot, mamy całą masę implementacji.

Poszperałem i znalazłem bardzo fajną usługę step-ca, instalacja jest banalnie prosta. Można wykorzystać cały ekosystem smallstep, jednak na moje potrzeby chciałem tylko ACME. Choć ich ekosystem to naprawdę ciekawe rozwiązanie, więc zachęcam do lektury Core concepts

No dobra, tyle słowem wstępu. Deko mięcha.

    flowchart

  subgraph PUBLIC["Mój HQ"]
    VPN[Headscale Server]
    DNS[(Headscale DNS<br/>*.para.net)]:::dns
    DNS --- VPN
  end

  subgraph LAB["Homelab"]
    subgraph MYSZKA["Serwer zarządzający<br/>(systemd/docker)"]
        SVC1[Usługi zarządcze / dashboard]
        SVC2[Inne serwisy self-hosted]
        STEPCA["Serwer step-ca"]
    end

    subgraph PMX["Serwer Proxmox"]
      subgraph VMS["VM-ki na Proxmox"]
        GL[VM: GitLab]:::vm
        GR[VM: GitLab Runner]:::vm
        K8S[VM: Kubernetes]:::vm
      end
    end
  end

  VPN <--> MYSZKA
  VPN <--> PMX
  VPN <--> GL
  VPN <--> GR
  VPN <--> K8S
  VPN <--> STEPCA

  STEPCA ==>|ACME/letsencrypt<br/>crt: gitlab.para.net| GL
  STEPCA ==>|ACME/cert-manager<br/>crt: k8s.para.net| K8S

  DNS ==> SVC1
  DNS ==> SVC2

  STEPCA ==> |ACME/certbot<br/>crt: yyy.para.net| SVC1
  STEPCA ==> |ACME/certbot<br/>crt: xxx.para.net| SVC2
  

Tak poglądowo wygląda infrastruktura rozwiązania. Realnie jest teko więcej, ale dla wizualizacji wystarczy.

Na serwerze zarządzającym mam postawionego Debiana, więc instalacja step-ca to zwyczajnie

apt-get update && apt-get install -y --no-install-recommends curl vim gpg ca-certificates
curl -fsSL https://packages.smallstep.com/keys/apt/repo-signing-key.gpg -o /etc/apt/trusted.gpg.d/smallstep.asc && \
    echo 'deb [signed-by=/etc/apt/trusted.gpg.d/smallstep.asc] https://packages.smallstep.com/stable/debian debs main' \
    | tee /etc/apt/sources.list.d/smallstep.list
apt-get update && apt-get -y install step-cli step-ca

Odsyłam na stronę producenta - Step-ca installation

Po instalacji uruchamiamy inicjalizację usługi, u mnie deko odpuściłem security, z racji laba i uroszczenia sobie tematu, oczywiście nie jest to koszerne, ale w labie czasami sobie folguję. :)

Z użytkownika root (choć lepiej to uruchomić na jakimś dedykowanym pod usługę)

step ca init \
  --name "Lab CA" \
  --dns "ca.para.net" \
  --address ":9000" \
  --provisioner "admin" \
  --deployment-type standalone \
  --password-file <(echo "SuperDuperHasło")

Ta komenda stworzy nam strukturę plików i katalogów w /root/.step/ znajdziecie tam, konfigurację, klucze, bazy etc…

Teraz service dla systemd /etc/systemd/system/step-ca.service:

[Unit]
Description=Smallstep CA for para.net
After=network.target

[Service]
User=root
Group=root
ExecStart=/usr/bin/step-ca --password-file /root/.step/secrets/password.txt /root/.step/config/ca.json
WorkingDirectory=/root/.step
Restart=on-failure
AmbientCapabilities=CAP_NET_BIND_SERVICE
LimitNOFILE=1048576

[Install]
WantedBy=multi-user.target

w pliku /root/.step/secrets/password.txt odkładamy nasze hasło, które podaliśmy przy init

sudo systemctl daemon-reload
sudo systemctl enable --now step-ca
sudo systemctl status step-ca

Po instalacji nasz serwer step-ca nie posiada jeszcze provisionera acme, więc dodajemy:

step ca provisioner add acme --type ACME

Nasz root CA znajdziecie na https://ca.para.net:9000/roots.pem, przygotowałem na szybko install-root-ca.sh, który pozwala na szybką instalację root certyfikatu dla systemów debianowych i redhatowych.

To generalnie tyle w temacie instalacji, teraz przykład użycia dla certbot:

certbot --nginx \
  -d homepage.para.net \
  --server "https://ca.para.net:9000/acme/acme/directory" \
  --agree-tos -m admin@para.net --non-interactive

Przykładowo dla cert-managera:

apiVersion: cert-manager.io/v1
kind: ClusterIssuer
metadata:
  name: acme
  namespace: cert-manager
spec:
  acme:
    server: https://ca.para.net:9000/acme/acme/directory
    email: admin@para.net
    privateKeySecretRef:
      name: acme

Polecam się pobawić i mieć w pełni zautomatyzowany system zarządzania certyfikatami w przestrzeni homelab.

Pomysł pojawił się w sumie przez przypadek, bo wykombinowałem sobie proces, który będzie w stanie tworzyć hasła i je gdzieś odkładać, ale nie chciałem jak zawsze ogarniać tego za pomocą dodatkowego serwisu, ale zwykłego repozytorium.

No i sobie wymyśliłem coś takiego:

    flowchart TD
    A[Start CI/CD] --> B[Pobranie obrazu dla procesu]
    B --> C[secret GPG_PRIVATE_KEY]
    B --> D[secret GPG_PUBLIC_KEY]
    B --> E[secret SSH_PRIVATE_KEY]

    C & D & E --> F[Configure GPG and SSH access]
    F --> G[Clone repozytorium z secretami dla gopass]
    G --> H[Inicjalizacja gopass i deszyfrowanie plików z hasłami za pomocą gpg]
    H --> I[Export sekretów do zmiennych]
    I --> J[Uruchomienie jobów z pobranymi secretami]
    J --> K[Koniec]
  

Całość oparłem o gitea, której używam od dawna, bo jak juz wiecie nie lubię swoich rzeczy trzymać na obcych serwerach :)

Dla testu zrobiłem sobie taki skrypt w pipeline:

curl https://packages.gopass.pw/repos/gopass/gopass-archive-keyring.gpg | tee /usr/share/keyrings/gopass-archive-keyring.gpg >/dev/null
cat << EOF | tee /etc/apt/sources.list.d/gopass.sources
Types: deb
URIs: https://packages.gopass.pw/repos/gopass
Suites: stable
Architectures: all amd64 arm64 armhf
Components: main
Signed-By: /usr/share/keyrings/gopass-archive-keyring.gpg
EOF
apt update
apt install -y gopass gopass-archive-keyring
echo "${{ secrets.GPG_PRIVATE_KEY }}" | gpg --batch --import
echo "${{ secrets.GPG_PUBLIC_KEY }}" | gpg --batch --import
mkdir -p ~/.ssh/
echo "${{ secrets.SSH_PRIVATE_KEY }}" > ~/.ssh/id_ed25519
chmod 600 ~/.ssh/id_ed25519
git clone ssh://gitea@git.cynarski.pl:65522/homelab/secrets.git "${PASSWORD_STORE_DIR}"
gpg --list-secret-keys
gopass list
gopass mounts
gopass services/proxmox
mkdir -p ${PASSWORD_STORE_DIR}/process
git config --global user.email "ci@automancer.dev"
git config --global user.name "Process CI"

echo "ci@automancer.dev" > ${PASSWORD_STORE_DIR}/process/.gpg-id
echo $(gopass pwgen -xn |head -n1) |gopass insert -m process/generated
gopass sync

No i gra pięknie :D

Szybkie info odnośnie samego gopass i sposobu zapisywania i odczytywania haseł z repozytorium. Gopass używa do szyfrowania gpg, oraz przypisywania odbiorców (kluczy publicznych) dla store, store to repozytotium i niestety gopass nie potrafi dla pojedynczych haseł robić różnych dostępów, ale potrafi to w kontekście katalogu (grupy). Służy to tego plik .gpg-id w którym zdefiniowane są klucze, mające dostęp do pęku. Jeżeli w procesie chcemy zapisać hasło do repozytorium to musimy mieć zaimportowane wszystkie klucze publiczne, które są w pliku .gpg-id dla danego katalogu.

Dlatego komenda wyżej dodaje adres email klucza, który zapisuje i szyfruje hasło stworzone w procesie.

To tak w telegraficznym skrócie. Jak widzicie, rozwiązanie jest typowo labowe, bo produkcyjnie używamy do tego wyspecjalizowanych serwisów, ale dla laba i fajnych automatów w/g mnie jak znalazł :)

Poniżej output z procesu:

gpg: directory '/root/.gnupg' created
gpg: keybox '/root/.gnupg/pubring.kbx' created
gpg: /root/.gnupg/trustdb.gpg: trustdb created
gpg: key 419EFC3AA0B51C36: public key "Process CI/CD (Process CI/CD) <ci@automancer.dev>" imported
gpg: key 419EFC3AA0B51C36: secret key imported
gpg: Total number processed: 1
gpg:               imported: 1
gpg:       secret keys read: 1
gpg:   secret keys imported: 1
gpg: key 419EFC3AA0B51C36: "Process CI/CD (Process CI/CD) <ci@automancer.dev>" not changed
gpg: Total number processed: 1
gpg:              unchanged: 1
Cloning into '$CI_PROJECT_DIR/.secrets'...
Warning: Permanently added '[git.cynarski.pl]:65522' (ED25519) to the list of known hosts.
/root/.gnupg/pubring.kbx
------------------------
sec   rsa3072 2025-07-12 [SC]
      7A50A5675DACE35863C6D38B419EFC3AA0B51C36
uid           [ unknown] Process CI/CD (Process CI/CD) <ci@automancer.dev>
ssb   rsa3072 2025-07-12 [E]
gopass
└── services/
    └── proxmox
No mounts
tajnehaslo123
⚠ Found untracked files: [process/.gpg-id]
🚥 Syncing with all remotes ...
[<root>]
   gitfs pull and push ... ⚠ Found untracked files: [process/.gpg-id]
OK (no changes)
   done
✅ All done

Nazwałem sobie to:

Indeks Stabilności Procesu CI/CD

Indeks stabilności procesu $S$ służy do oceny, na ile proces CI/CD jest przewidywalny i odporny na zakłócenia. Im wartość indeksu bliższa 1, tym proces jest bardziej stabilny. Wartość poniżej 0.6 może sugerować problemy systemowe lub inżynierskie. W przykładzie chodzi o podejście a nie konkretne rozwiązanie, głównie na zadadzie normalizacji danych oraz określenia wzoru do którego można by podstawiać konkretne wartości wraz z wagami.

Wzór ogólny:

Gdzie:

$\hat{E}$ — znormalizowana liczba zapytań do systemów zewnętrznych (External Calls)
$\hat{R}$ — znormalizowana konsumpcja zasobów (CPU, RAM, IO)
$\hat{F}$ — znormalizowana liczba błędnych przebiegów (Failures)
$\hat{T}$ — znormalizowany czas trwania procesu (Duration)
$\hat{Re}$ — znormalizowana liczba ponownych uruchomień procesu (Retries)
$\hat{D}$ — znormalizowana liczba błędów zależności zewnętrznych (Dependency Failures)

Wagi:

Dla równomiernego rozkładu:

Normalizacja danych

Każda zmienna $X$ jest normalizowana do przedziału $[0, 1]$ przy pomocy wzoru:

Możliwa interpretacja:

Przykład obliczenia indeksu stabilności

Załóżmy, że dla danego tygodnia mamy następujące wartości surowe:

Przyjmując równe wagi:

\[ w_E = w_R = w_F = w_T = w_{Re} = w_D = \frac{1}{6} \]

Obliczamy indeks stabilności:

\[ S = \frac{1}{1 + \frac{1}{6}(0.4 + 0.333 + 0.5 + 0.333 + 0.4 + 0.333)} = \frac{1}{1 + \frac{1}{6} \cdot 2.299} \approx \frac{1}{1 + 0.383} \approx 0.723 \]

Wniosek:
Dla podanych danych indeks stabilności wynosi około \(0.72\), co oznacza umiarkowaną stabilność procesu. Warto obserwować retry oraz błędy, które mają znaczący wpływ na ten wynik.

Oczywiście jest to proof of concept, parametery użyte we wzorze można zmienić, mi chodziło raczej o mindset rozwiązania i podejście do metryki. Zapraszam do komentowania, bo jestem ciekaw jakie macie na to pomysł.

Kilka miesięcy temu do katalogu źródłowego zawierającego moje skrypty, czyli $HOME/sd/ podpiąłem sobie gitwatch. Dzięki temu każda zmiana leci od razu do mojego repozytorium ze skryptami, a co za tym idzie na wszystkich maszynkach, na których używam sd mam je wszystkie dostępne.

Mega fajna sprawa i naprawdę polecam taką konfigurację.

Nie byłbym sobą, jakbym deko bardziej nie rozpoczął bajania o moich przygodach z unixowym międzymordziem. Zaparz sobie kawę.

Już w czasach, kiedy stały dostęp do sieci był marzeniem, moim systemem był stary dobry Slackware, prosty, architektonicznie minimalistyczny bo oparty o BSD4 no i praktycznie wszystkie pakiety na płytkach w pisemkach, czego chcieć więcej?

Już wtedy stroniłem od kombajnów graficznych takich jak Gnome, czy KDE. Komputer, który miałem wtedy Pentium 100 deko pocił się po włączeniu takich kobył, więc szukałem alternatyw. Wtedy był to windowmaker, fajny, inny od standardowych look like windows. Potem długo używałem fwvm i cudownej nakładki fvwm-crystal.

W między czasie pod maską zmieniały się dystrybucje linuxa, Debian jeszcze potato, Gentoo (tylko ze stage 1) i PLD z nieśmiertelnym poldkiem (chyba jedyna dystrybucja rpm’owa którą naprawdę lubiłem i nieoceniony /dev/drzewo). Romansowałem też swojego czasu na desktopie z FreeBSD, a potem DragonFly BSD.

Kurde, jak tak to piszę i sobie przypominam te wszystkie zarwane nocki i rozkminy, to aż się ciepło rozczulam… eh :D

No dobra, ale wracając do międzymordzia, chwilkę używałem fluxbox, żeby potem odkryć wmii, w którym się po prostu zakochałem. Nie dość, że adresował wszystkie moje potrzeby, to dodatkowo czerpał z mojego ulubionego unix’a, który niestety średnio nadawał się na desktop, czyli Plan9.

Przez kilka lat używania wmii moje oczy zwróciły się w stronę stajni Apple, jak chyba większości ówczesnych developerów PLD (he he) i tak zostało przez długie lata. A wszystko zaczęło się od szarlotka.pl.

Po ponad dekadzie używania maków, zaczął mnie system z pod egidy nadgryzionego jabłka dość irytować, problemy z uruchamianiem docker, odchodzenie od miłych rozwiązań unix (wtedy chyba wszystkie firmy, które początkowo bazowały na naprawdę fajnych standardach stworzonych przez środowisko Wolnego Oprogramowania zaczynały coraz bardziej zamykać swoje ekosystemy. Pewnie niektórzy jeszcze pamiętają udostępnianie divx za pomocą wczesnej bety gmail).

Po powrocie do linuxa świat graficzny zmienił się diametralnie. Xorg trącił myszką, na salony zaczynał wchodzić wayland. Moje stare środowisko graficzne też już było deko leciwe i zacząłem szukać czegoś nowego. Oczywiście szukałem w stajni środowisk podobnych do wmii, na tapecie wylądował i3. Lekki, wręcz ascetyczny. Z bardzo fajnie zaprojektowanym IPC, przypominającym stare dobre rozwiązanie z wmii bazujące na p9. Kilka miesięcy na i3 i wewnętrzna potrzeba migracji na wayland. Nowe poszukiwania i na tapecie w sumie na kilka lat pojawił się sway - to nie ukrywam był strzał w 10tkę :)

To tyle słowem wstępu.

Niedawno przesiadłem się na Hyperland, architektonicznie przyjemnie zrobiony, oczywiście z IPC, który jest praktycznie klonem tego ze sway, więc migracja była uproszczona, ale przysporzyła małych kłopotów.

Hyperland do wszystkiego co miał Sway dodaje miłe dla oka wykończenia okien, animacje. Oczywiście jego mechanika jest zgoła inna, ma inne zarządzanie wyświetlanymi oknami. Brak trybu scratchpad (co da się obejść prostymi skryptami). Jednak jako dość młody projekt cierpi jeszcze na problemy wieku dziecięcego, ale jak już wiecie lubię grzebanie, więc dla mnie bomba 😍

Co wybrać i dlaczego?

Popularne frameworki do testowania skryptów powłoki

Poniżej znajduje się zestawienie kilku najpopularniejszych frameworków i narzędzi służących do testowania skryptów powłoki, wraz z krótkim omówieniem i porównaniem ich głównych cech.

1. Bats (Bash Automated Testing System)

Opis

• Bats to jeden z najczęściej używanych frameworków do testowania skryptów Bash.
• Pozwala pisać testy w sposób przypominający testy jednostkowe w językach wysokiego poziomu (np. w Pythonie, Javie).
• Każdy test to osobna funkcja rozpoczynająca się od słowa test_, w której korzysta się z asercji.
• Bats jest łatwy w konfiguracji i użytkowaniu, a wyniki testów pokazywane są w przyjaznej formie (PASSED/FAILED).

Zalety

• Dobra dokumentacja i duże wsparcie społeczności.
• Prosta składnia pozwala szybko rozpocząć pisanie testów.
• Logi i wyniki testów prezentowane są w czytelnej formie.
• Łatwa integracja z systemami CI/CD.

Wady

• Skupia się głównie na Bashu – jeśli nasze skrypty muszą działać w różnych powłokach (sh, zsh itp.), może to być ograniczenie.
• Rozszerzenia czy pluginy do bardziej zaawansowanych zastosowań wymagają dodatkowych narzędzi bądź forka (np. bats-core).

Link

• Repozytorium Bats (oryginalne)
• Repozytorium bats-core

2. shUnit2

Opis

• Lekki framework do testowania skryptów w POSIX shell (może działać z Bash, Dash, Zsh itd.).
• Inspiruje się popularnym stylem xUnit, stąd nazwa (shUnit2).
• Testy pisane są w postaci funkcji testNazwa, a asercje dostępne są za pomocą wbudowanych funkcji (np. assertEquals, assertTrue itp.).

Zalety

• Działa w wielu powłokach, co bywa przydatne przy testowaniu skryptów, które muszą być przenośne.
• Struktura testów jest przejrzysta i wzorowana na xUnit, więc dość intuicyjna.
• Posiada wbudowane funkcje asercji i raportuje wyniki testów w standaryzowany sposób.

Wady

• Mniej „przyjazny” format wyników w porównaniu z Bats (choć wciąż czytelny).
• Nie jest aż tak popularny jak Bats – mniej przykładów w sieci i mniejsza społeczność, choć wciąż wystarczająca.

Link

• Repozytorium shUnit2

3. ShellSpec

Opis

• ShellSpec to framework do testów w stylu BDD (Behavior-Driven Development) dla skryptów shellowych (POSIX/Bash).
• Umożliwia pisanie testów w formie Describe/It i używania asercji w stylu „should equal”, „should match” itp.
• Pozwala na tworzenie bardziej opisowych scenariuszy testowych.

Zalety

• BDD może być bardziej czytelne dla osób nietechnicznych (testy w formie scenariuszy).
• Obsługuje różne powłoki, w tym POSIX shell, Bash, Dash, Zsh.
• Daje możliwość integracji z CI/CD i generowania raportów w różnych formatach (np. JUnit XML).

Wady

• Mniejsza popularność niż Bats i mniejsza społeczność (choć nadal rośnie).
• Dla niektórych składnia BDD może być mniej intuicyjna, jeśli przyzwyczajeni są do klasycznego stylu xUnit.

Link

• Oficjalna strona/repozytorium ShellSpec

4. zUnit

Opis

• zUnit to framework testowy przeznaczony głównie do Zsh, choć może działać też w innych powłokach (z ograniczeniami).
• Również inspirowany konwencją xUnit.
• Umożliwia integrację z takimi narzędziami jak Docker, Jenkins czy Travis CI.

Zalety

• Dobrze integruje się z Zsh i potrafi wykorzystać jej specyficzne funkcjonalności.
• Czytelna składnia, podobna do xUnit.
• Możliwe równoległe uruchamianie testów w niektórych konfiguracjach.

Wady

• Mniej uniwersalny – nastawiony przede wszystkim na Zsh, co może ograniczać przenośność testów.
• Mniejsza społeczność i dokumentacja w porównaniu z Bats i shUnit2.

Link

• Repozytorium zUnit

5. Shpec

Opis

• Narzędzie testowe w stylu BDD podobne do RSpec (z Ruby).
• Skupia się na prostocie składni: testy piszemy w blokach describe, it oraz używamy assert/expect.
• Domyślnie działa w Bash, ale dość łatwo uruchomić go też w innych powłokach.

Zalety

• BDD-owy styl testów bywa bardziej czytelny i opisowy.
• Szybka konfiguracja i prostota użytkowania.
• Dobry wybór, jeśli zależy nam na prostych testach w stylu „Spec”.

Wady

• Mniejsza popularność niż Bats czy shUnit2, przez co wsparcie społeczności jest bardziej ograniczone.
• Niekiedy brakuje rozbudowanych przykładów czy tutoriali.

Link

• Repozytorium Shpec

Porównanie w pigułce

Dodatkowe narzędzia wspierające testowanie i jakość skryptów

• ShellCheck – narzędzie do statycznej analizy kodu powłoki. Nie jest to framework testowy, ale bardzo przydatne do wychwytywania błędów składniowych i potencjalnych błędów logicznych (np. niezainicjowane zmienne).
• shellcheck-action (GitHub Action) – integracja ShellCheck z GitHub Actions, przydatna w CI/CD.

Podsumowanie

• Bats (lub bardziej rozwijany bats-core) pozostaje najpopularniejszym rozwiązaniem do testowania skryptów w Bashu. Prosta składnia, duża społeczność oraz łatwa integracja sprawiają, że jest to najczęstszy wybór.
• Jeżeli potrzebujesz testów przenośnych między różnymi powłokami, rozważ shUnit2, który jest bardziej zorientowany na POSIX.
• Jeśli preferujesz podejście BDD i bardziej opisowe testy, ShellSpec będzie dobrą opcją – obsługuje kilka powłok i ma przyjemną składnię BDD.
• zUnit to opcja, gdy pracujesz przede wszystkim w Zsh i chcesz wykorzystać jej specyficzne funkcjonalności.
• Shpec jest ciekawą alternatywą w stylu BDD, lecz ma mniejszą społeczność i jest nieco mniej elastyczny od ShellSpec.

Dobór frameworka zależy więc od:

1. Wymagań co do przenośności (czy testy mają działać w różnych powłokach, czy wystarczy Bash/Zsh).
2. Preferencji stylistycznych (xUnit vs BDD).
3. Dostępności wsparcia i przykładowych testów (co często przekłada się na czas nauki).
4. Integracji z istniejącymi narzędziami CI/CD.

Najbezpieczniejszym wyborem „na start” zazwyczaj jest Bats, głównie ze względu na mnogość przykładów, popularność i prostą składnię. Jeśli jednak Twoje skrypty muszą działać w środowiskach z różnymi powłokami (szczególnie w minimalistycznych Dockerach opartych o Dash), rozważ shUnit2 lub ShellSpec.

Po raz kolejny pisząc jakiś dokument w firmie dotyczący jak prawilnie napisać skrypt używany gdzieś w procesie CI/CD, postanowiłem zrobić do na blogu, który przecież jest online :)

Skrypt którego przepływ działania musi ładnie ogarniać error code, musi być odporny na złe wykonanie komend, lub błędną konfigurację środowiska istnieje i to nawet powiem więcej - istnieje na wyciągnięcie ręki, wystarczy poznać kilka prostych rzeczy i wziąć się do pracy, ale najpierw usiąść i przez kilkanaście minut pomyśleć czego tak naprawdę potrzebujemy.

Shebang, czyli #!

Ja wiem, że #! na początku skryptu to coś co po prostu jest, ale czy zastanawialiście się czym i dlatego jest shebang? Tak się nazywa ów zlepek magicznych znaków, mówi on kernelowi jakiego interpretera ma użyć dla wykonania komend zawartych w pliku. Dla ciekawskich, Email od Denisa Ritchie z 1980 opisujący shebang, przy okazji - ja należę do tych, którzy płakali po Denisie, a po Jobsie mniej (między ich śmiercią było kila miesięcy). Miałem go nawet w terminalu jako asciiart, a i na ścianie się znajdzie :}

No dobra tyle wstępu, ale dlaczego o tym piszę? Otóż każdy kto chce stworzyć skrypt shell, którego środowisko uruchomieniowe nie do końca jest znane i kontrolowane chyba już wie do czego zmierzam, a mianowicie do #!/bin/bash na systemach redhatowych nie istnieje 😎, a jak używamy jakichś tam jak im było… kontenerów i to jeszcze o zgrozo zrobionych przez kogoś innego, kogo albo nie znamy, albo nie lubimy? No to używanie #!/bin/bash odpada. Nie lubimy hardcoded ścieżek, no ok ale to w takim razie jak to zrobić prawilnie? #!/usr/bin/env bash oo tak! /usr/bin/env ma więcej pozytywów, bo potrafi ogarniać środowisko uruchomieniowe, a to już w przypadku rozwiązań choćby nodejs, czy python jest bardzo wygodne.

Konfiguracja interpretera set

Jak już nasz shebang ustawia odpowiedni interpreter, (skupmy się teraz na bash) to pora na odpowiednie skonfigurowanie owego, bo przecież chcemy mieć kontrolę nad zachowaniem, nie tylko kanalizacji w domu, ale też naszych skryptów, które nie mają już być “pierdolnikiem”.

Dobra to na początek pytanie, ile razy zdarzyło się Wam tak, że skrypt zakończył działanie poprawnie, ale pewne rzeczy się nie wykonały? Albo skrypt długo się wykonywał i nagle wyskoczył z errorem, że nie ma jakiejś zmiennej i bang… a działał na SageMaker na AWS, który właśnie uczył model, a błąd wyskoczył po 4 dniach pracy? Straciłeś kilka stówek i nie masz nic poza niesmakiem i naskórkiem pod paznokciami, który zdarłeś(aś) z lewego policzka.

A można było tego uniknąć jedną linijką w skrypcie, najlepiej zaraz po shebang, ha! A te kilka stówek to koszt tej nauki, a można było za to kupić taki fajny areograf… :D W naszym narzeczu nazywamy to “frycowe”

set -eaou pipefail

W przeliczeniu na ten areograf to drogie te ascii znaczki. Skoro takie drogie, to trzeba je dokładnie opisać, w końcu z jakiegoś powodu kosztują ile kosztują.

set -e przerwij działanie skryptu przy błędzie, w przypadku komend które mogą zwrócić błąd w tym przypadku należy użyć konstrukcji command_error_allowed || true

set -a włącza exportowanie wszystkich utworzonych zmiennych do procesów podrzędnych, pewnie nie raz mieliście problem z brakiem zmiennej, która nie pojawiała się w kontekście skryptu uruchamianego ze skryptu.

set -u wymuszenie błędu w przypadku braku definicji zmiennej wymaganej w działaniu skryptu, bardzo przydatna rzecz, ale wymaga zmiany podejścia do definiowania i używania zmiennych, bo przy jej użyciu każda zmienna użyta gdzieś w ciele skryptu musi być zdefiniowana i mieć jakąś domyślną wartość.

set -o pipefail bardzo przytadna opcja, a mianowicie jeżeli używamy potoków w skryptach, to dzięki tej opcji interpreter zwraca status z pierwszego polecenia, które zakończyło się błędem. Domyślnie działa to tak, że zwraca błąd tylko z ostatniego (a to bardzo często powoduje dużo problemów)

Oczywiście opcji konfiguacji jest dużo więcej, więc odsyłam do dokumentacji bash na GNU

Jak lubicie mieć bardziej opisowo to wszystko ustawione, to można każdą rzecz ustawić za pomocą parametru -o np.:

set -o allexport
set -o errexit
set -o nounset
set -o pipefail

Możliwości jest wiele, wszystko zależy od wygody i potrzeb.

Funkcje

Jak już automatyzujemy to często fajnie coś zamknać w reużywalną funkcję, ja mam kilka, których używam często i w wielu skryptach.

Czy faktycznie potrzebujemy funkcji w skryptach shell? Pewnie!

Przy każdym skrypcie, który wykonuje coś wiele razy, funkcja daje nam “jeden punkt zmiany”. Chodzi o to, że chcąc zmienić jakąś często wykonywaną komendę, albo sekwencję komend, zamiast robić to kilka lub kilkanaście razy w kodzie, zmieniamy coś w jednym miejscu.

Np. chcemy sobie coś zainstalować, ale nie wiemy do końca jakiego będziemy używali systemu, bo w firmie używane są RedHaty i Debiany, możemy sobie stworzyć funkcję install, która ogarnie taki temat w sposób mądrzejszy niż wklepywanie apt-get install lub yum install

Deklaracja

W bash funkcja jest deklarowana za pomocą nazwy np.:

install() {
  echo "Instalowanie"
}

Bash nie umożliwia zdefiniowania wejścia w sposób jawny, robi się to inaczej, ale to tym za chwilę.

Wracając do przykładu z instalacją pakietów na RedHat lub Debian, musimy jakoś wykryć na jakim systemie pracujemy, żeby w skrypcie zobaczyć typ systemu najwygodniej skorzystać z /etc/os-release (polecam rzucić okiem na freedesktop)

install() {
  . /etc/os-release

  case "$ID" in
    debian|ubuntu)
      apt-get install $1
      ;;
    rhel|centos|fedora)
      yum install $1
      ;;
    *)
      echo "System is not supported"
      exit 1
  esac
}

W funkcji wykorzystaliśmy też parametr, w bash funkcje działają jak komendy w powłoce, czyli nie definiujemy parametrów przy deklaracji funkcji, po prostu wykonujemy funkcję z parametrami, które w ciele funkcji pobieramy za pomocą $1, $2 etc…

Teraz w skrypcie wykonując komendę install vim instalujemy po postu vim odpowiednim managerem pakietów w zależności od dystrybucji.

Przyśpieszenie wykonywania

Podobnie jak w różnych językach programowania musimy zastanowić się, czy nasza funkcja jest napisana optymalnie, np. czy za każdym razem nie wykonuje zbędnych operacji, w tej powyżej widać, że przy każdym wykonaniu zaczytuje plik /etc/os-release - ale czy to ma sens? Zawsze to kilka dodatkowych taktów procesora.

Error handling

Temat, który naprawdę często jest pomijany w skryptach powłoki, co niestety bardzo negatywnie wpływa na ich jakość i stabilność. Wspomniany już pipefail jest powodem tracenia masy czasu na sprawdzaniu co poszło źle w procesie, skoro wszystkie skrypty zakończyły się prawidłowo.

Każdy programista wie, że odpowiednio zaprojektowane wyjątki i error handlery to podstawa dobrej aplikacji. Tak samo musimy podchodzić do skryptów shell, bez tej świadomości Wasze procesy mogą mieć naprawdę dużą bezwładność.

Wyżej przy set opisałem set -eo pipefail czyli exit przy błędzie oraz zwracanie pierwszego błędu z potoku, takie ustawienie w znacznym stopniu poprawia kontrolę wykonywania skryptu i reakcje na błędy, ale to nie jest wszystko co musimy przemyśleć.

W przypadku set -e skrypt zakończy działanie przy ERR, często zdarza się, że będziemy potrzebowali wykonać komendy, które mogą zakończyć się błędem, ale nie będzie to powodowało przerwania działania skryptu. W takim przypadku musimy zastosować prostą sztuczkę:

#!/usr/bin/env bash
set -e

cat /tmp/jakis_se_pliczek || true

Powyższa konstrukcja powoduje, że jeżeli cat /tmp/jakis_se_pliczek zwróci błąd, czyli jeżeli pliku nie ma to interpreter wykona instrukcję true, dzieje się tak dlatego, że użyto w konstrukcji operatora “lub” (||), który maskuje ewentualne błędy z wykonania cat.

Często może się zdarzyć, że nasz skrypt podczas wykonywania wpływa na środowisko, np. zapisuje sobie jakieś dane w pliku, który na końcu wykonania skryptu musi być usunięty, ale podczas startu skryptu nie może istnieć.

Powyższy schemat może być problematyczny w przypadku, kiedy podczas wykonywania skryptu coś pójdzie nie tak i w połowie działania proces zakończy działanie. Plik zostanie i kolejne wykonanie skryptu albo nie dojdzie do skutku, albo przepływ będzie zupełnie inny niż spodziewany.

Co zrobić w takiej sytuacji?

Założyć pułapkę, czyli trap.

Pozwoli to na zdefiniowanie kodu, który wykona się po wystąpieniu odpowiedniego sygnału podczas działania skryptu.

Przykład użycia: trap cleanup EXIT ERR SIGINT SIGTERM, czyli trap <komenda> <lista sygnałów> same sygnały reprezentowane są za pomocą liczby lub nazwy.

Dostępne sygnały możemy sobie wylistować w powłoce za pomocą komendy trap -l

sh-5.2$ trap -l
 1) SIGHUP	 2) SIGINT	 3) SIGQUIT	 4) SIGILL	 5) SIGTRAP
 6) SIGABRT	 7) SIGBUS	 8) SIGFPE	 9) SIGKILL	10) SIGUSR1
11) SIGSEGV	12) SIGUSR2	13) SIGPIPE	14) SIGALRM	15) SIGTERM
16) SIGSTKFLT	17) SIGCHLD	18) SIGCONT	19) SIGSTOP	20) SIGTSTP
21) SIGTTIN	22) SIGTTOU	23) SIGURG	24) SIGXCPU	25) SIGXFSZ
26) SIGVTALRM	27) SIGPROF	28) SIGWINCH	29) SIGIO	30) SIGPWR
31) SIGSYS	34) SIGRTMIN	35) SIGRTMIN+1	36) SIGRTMIN+2	37) SIGRTMIN+3
38) SIGRTMIN+4	39) SIGRTMIN+5	40) SIGRTMIN+6	41) SIGRTMIN+7	42) SIGRTMIN+8
43) SIGRTMIN+9	44) SIGRTMIN+10	45) SIGRTMIN+11	46) SIGRTMIN+12	47) SIGRTMIN+13
48) SIGRTMIN+14	49) SIGRTMIN+15	50) SIGRTMAX-14	51) SIGRTMAX-13	52) SIGRTMAX-12
53) SIGRTMAX-11	54) SIGRTMAX-10	55) SIGRTMAX-9	56) SIGRTMAX-8	57) SIGRTMAX-7
58) SIGRTMAX-6	59) SIGRTMAX-5	60) SIGRTMAX-4	61) SIGRTMAX-3	62) SIGRTMAX-2
63) SIGRTMAX-1	64) SIGRTMAX	

Pełny przykład:

#!/usr/bin/env bash
set -eaou pipefail

cleanup() {
    echo "Cleanup"
    rm /tmp/jakis_tam_pliczek || true
}

# Set trap
trap cleanup EXIT ERR SIGINT SIGTERM

Pełny przykład

Poniższy plik może być szablonem dla Waszych entrypointów w kontenerach, lub skryptów wykonywanych w jakimś procesie CI/CD.

#!/usr/bin/env bash
set -eaou pipefail

declare -i term_width=120

VERBOSE=${VERBOSE:-false}
LOG_FILE="/tmp/script.log"
DEPENDENCY="jq podman kubectl"

if [ "$VERBOSE" = true ]; then
    set -o xtrace
fi

h1() {
    declare border padding text
    border='\e[1;34m'"$(printf '=%.0s' $(seq 1 "$term_width"))"'\e[0m'
    padding="$(printf ' %.0s' $(seq 1 $(((term_width - $(wc -m <<<"$*")) / 2))))"
    text="\\e[1m$*\\e[0m"
    echo -e "$border"
    echo -e "${padding}${text}${padding}"
    echo -e "$border"
}

h2() {
    printf '\e[1;33m==>\e[37;1m %s\e[0m\n' "$*"
}

error_exit() {
    log_error "$1"
    exit "${2:-1}"
}

logfile() {
    if [ ! -f $LOG_FILE ]; then
        local timestamp=$(date '+%Y-%m-%d %H:%M:%S')
        echo "$timestamp $1: $2" >> "$LOG_FILE"
    fi
}

log_error() {
    logfile ERROR "$1"
    echo "ERROR: $1" >&2
}

log_info() {
    logfile INFO "$1"
    echo "INFO: $1" >&2
}

debug() {
    if [ "$VERBOSE" = true ]; then
        echo "DEBUG: $1" >&2
    fi
}

check_deps() {
    for command in ${DEPENDENCY}
    do
        if ! command -v "${command}" &> /dev/null; then
            error_exit "Komenda: ${command} nie znaleziona, zainstaluj i uruchom ponownie" 2
        fi
    done
}

cleanup() {
  h1 "Czyszczenie"
}


trap cleanup EXIT ERR SIGINT SIGTERM

main() {
    h1 "Skrypt uruchomiono..."
    
    h2 "Sprawdzam zależności"
    check_deps

    if ! process_data; then
        error_exit "Błąd wykonania" 3
    fi

    cleanup
    h2 "Zakończono działanie i czyszczenie"
}

# Run main function
main "$@"

Moje funkcje, które lubię i często używam

h1

Ładnie drukuje tekst w konsoli, robi górną i dolną kreskę, a wpisany tekst środkuje do wartości term_width - fajne i czytelne w outpucie procesu CI na stronach (gitlab, gitea, etc…).

declare -i term_width=120

h1() {
    declare border padding text
    border='\e[1;34m'"$(printf '=%.0s' $(seq 1 "$term_width"))"'\e[0m'
    padding="$(printf ' %.0s' $(seq 1 $(((term_width - $(wc -m <<<"$*")) / 2))))"
    text="\\e[1m$*\\e[0m"
    echo -e "$border"
    echo -e "${padding}${text}${padding}"
    echo -e "$border"
}

h2

Koloruje tekst i daje przedrostek, podobnie jak wyżej używam w procesach dla zwiększenia czytelności.

h2() {
    printf '\e[1;33m==>\e[37;1m %s\e[0m\n' "$*"
}

Materiały online

• Bash pure bible

Oby mi nie zeszło powietrze z kół i do końca miesiąca żeby udało się wyłączyć działające jeszcze maszynki (w razie czego) ;]

W grafikach na blogu pojawia się koleś którego głową jest telewizor, to nie chora wyobraźnia autora owego bloga, nic bardziej mylnego, Retro bo tak ów się nazywa pochodzi z anime Dead Leaves. Ogólnie odzwierciedla moje walki z materią świata technologii i nie tylko, więc wymyśliłem sobie, że będzie maskotką.

Ci którzy mnie znają wiedzą, że jestem fanem anime ogólnie, a w szczególności anime nazwijmy to odważnego i nie rzadko dziwnego, do takich należy właśnie Dead Leaves. Samo anime powstało w 2004, tytuł to nazwa więzienia umieszczonego na wpół zniszczonym księżycu.

Nasz bohater to jak już pisałem Retro, który jest pozbawiony wspomnień ze swojego poprzedniego życia. Wierzy, że był członkiem Yakuzy lub płatnym zabójcą ninja. Wyobrażenia te poprarte są jego niezwykłymi umiejętnościami bojowymi i talentem do wywoływania chaosu przy użyciu bardzo zróżnicowanej broni. Działa impulsywnie i nie stroni od przemocy 😎 - no to już wiecie, czemu go lubię he he

Pomysł jest taki, żeby Retro był motywem przewodnim wpisów i może potem jednolitych tekstów opisujących pomysły czy ciekawe rozkminki. Zawsze chaos i rozpierdziel, bo Retro to chodząca mała gwiazda śmierci napędzana nienawiścią :D

" My brain is my enemy…" bo tak.

Tu znajdziecie stary tekst o blogu

Pierwszym krokiem było znalezienie jakiegoś sensowanego narzędzia do migracji z backupu wordpressa do struktury strawnej dla hugo, znalazłem fajne (acz nie pozbawione wad) narzędzie wp2hugo. Problemy z migracją polegały głównie na tym, że mój stary blog średnio spełniał standardy i np. code-block na starych postach zdziebko trącił myszką. Tutaj z pomocą przyszedł stary dobry sed

No dobra po 20 minutach miałem gotową podstawkę, kolejna rzecz do mały custom dla theme. Powyższe narządko tworzy stronę hugo na bazie tematu PaperMod, który okazał się bardzo przyjemny i z dużymi możliwościami.

To na co patrzysz to delikatnie zmodyfikowany PaperMod. No ale dobra, wszysto fajnie, teraz warto jakoś sobie to wszystko pożenić z nowym światem, czyli kontenery, kubernetesy i inne blogowe tematy. Bo właśnie tak to jest zrobione, czyli full gitops, pełna automatyka i możliwość szybkiego pisania postów praktycznie z każdego urządzenia. Ogólnie proste rzeczy, ale jak sobie na to popatrzyłem z lotu ptaka i zobaczyłem ilość elementów jakie są w całej tej automatyce wykorzystane to ostatnim epitetem do określenia tego galimatiasu będzie proste 😻

Porównując starego wysłużonego już wordpressa z architekturą tego bloga, to wordpress był banalny, a co ciekawe chciałem go zaorać żeby nie utrzymywać upierdliwego php-fpm, za to mam gitea-actions, container registry, k8s, argocd, remark42 - no i własnie o tym chciałem w pierwszym dłuższym technologicznym poście napisać 😎

Blog to też komentarze

Hugo to statyczne strony, więc wszelakie formularze, komentarze czy inne “dynamiczne” elementy trzeba sobie zapewnić jakoś inaczej. Oczywiście naturalnym wyborem dla blogów opartych o hugo jest Disqus, ale ja jestem jednak z tych, którzy wyznają starą zasadę “ważne i prywatne dane trzymam na serwerach, z których adminem piłem” - sam ze sobą piłem, więc wolę takie rzeczy hostować “sam se” 😎 Na stronkach związanych z oglądanym theme znalazłem Remark42 świetny serwisik pozwalający na umieszczanie sekcji komentarzy na statycznych stronach, bardzo fajnie działa markdown, obsługuje większość popularnych OAuth2. Wystarczy skonfigurować, wystawić na jakiejś domence na świat i cieszyć się komentarzami na blogu.

Blog to proste pisanie

Tutaj przy założeniu, że jako stary opos aka devops lubię mieć rozwiązania na czasie i przy okazji bawić się procesami automatycznymi zależało mi na oczwiście kubernetesie, w aktualnej wersji cały blog to jeden kontener, wszystkie assety, htmle i jsy są w nim zawarte. Wszystko fajnie, ale jeżeli automat to na czym mi zależało? Na commicie do mastera i wystawieniu zmian na klastrze. Proste? Proste! Ale fajnie by było korzystać z repozytorium stanu, fajnie by było żeby całość leciała automatem i pozwalała na przyjemną pracę z tekstem.

U mnie proces wygląda prosto: commit do mastera, proces CI/CD oparty na gitea-actions (podobny patent jak github-actions), aktualizacja klastra czyli wystawienie nowej wersji kontenera. W pierwszej wersji proces sobie uprościłem do trzymania w repo stanu definicji kontenera z tagiem latest, czyli prosty deployment:

apiVersion: apps/v1
kind: Deployment
metadata:
  name: cynarski-deployment
  namespace: default
spec:
  selector:
    matchLabels:
      run: cynarski
  strategy:
    type: RollingUpdate
    rollingUpdate:
      maxUnavailable: 0
      maxSurge: 1
  replicas: 2
  template:
    metadata:
      labels:
        run: cynarski
    spec:
      containers:
        - name: cynarski
          image: git.cynarski.pl/sites/cynarski.dev:latest
          imagePullPolicy: Always
          ports:
            - containerPort: 80

Jak widać nie ma tu żadnej magii, usuwanie za pomocą kubectl podów powoduje postawienie pod’a na nowym obrazie, nie jest to świat idealny, ale na ten moment działa fajnie.

Druga wersja powyższego procesu będzie opisana już niebawem, a póki co cieszę się nowym layoutem i technologią bloga, co może pozwoli na częstsze pisanie o moich przebojach technologicznyh i nie tylko.

Howk!

Z wordpress przeniesione do hugo, wywalenie php jest zbawienne 💝 teraz blog będzie niezależny od dodatkowych usług (baza, fpm) ❤️

Nowa szata graficzna, chęć zebrania w jednym miejscu wszystkich aktywności i poczynań tekstowych.

Zobaczymy co z tego wyjdzie, ten blog istnieje od 2007 roku, poprzedni niestety przez moje niedopatrzenie zniknął w niebycie (nieodżałowany jogger) , więc sobie tak trwa… obadamy.

Plany są jak zawsze srogie, ale jak to bywa wychodzą czasem lepiej, czasem gorzej albo wcale… teraz też zobaczymy, nowy ipad, nowe pomysły hyh.

Logowanie do systemu demo.

login: demo
password: demo.1010

Główny widok systemu (kalendarz)

Po poprawnym zalogowaniu widzimy widok kalendarza, zalogowany użytkownik ma dostęp do kalendarzy pracowników. Dostęp jest konfigurowany w zakładce konfiguracja, szczegółowy opis konfiguracji znajduje się poniżej.

Konfiguracja systemu

W zakładce konfiguracji mamy dostęp (tylko uprawniony użytkownik - administrator) do wszystkich istotnych opcji konfiguracyjnych.

Konta dostępowe

Konto dostępowe to konto, które umożliwia zalogowanie się do systemu - nie jest to jednoznaczne z kontami pracowników, które są reprezentowane przez kalendarze. Taka struktura pozwala na tworzenie kont logowania które mają dostęp do jednego lub większej ilości kalendarzy. Konto logowania posiadające uprawnienia do kont pracowniczych ma możliwość zmiany i edycji kalendarzy każdego z przypisanych do niego kont pracowniczych.

Konto dostępowe umożliwia ustalenie roli systemowej oraz kont pracowniczych. Ról oraz kont pracowniczych do danego konta dostępowego może być przypisanych więcej niż jeden, co pozwala na dowolną konfigurację kont dostępowych.

Dostępne role systemowe:

1. Konto managerskie
2. Konto pracownicze
3. Konto pracownicze z dostępem do usług
4. Konto pracownicze z dostępem do raportów
5. Konto pracownicze z dostępem do komunikacji

Konta pracownicze

Każde konto pracownicze to kalendarz, konta pozwalają na ustawienie danych adresowych pracownika, czas pracy oraz świadczone przez niego usługi.

Źródło http://www.coindesk.com/sweden-blockchain-smart-contracts-land-registry/

Eachine H8 Mini na Banggood to w sumie mały wydatek, lata się tym fajnie (jest to moja pierwsza zabawka tego typu), zabawa jest wkręcająca szczególnie jak się lubi deko dłubać. Myślę, że jakby takie zabawki były dostępne za moich młodych lat, kiedy prezent pod postacią modeli Matchbox’a był dla mnie najlepszą opcją, takie  latające byłyby czystym skarbem :)

Całym pomysłem na zabawę zaraził mnie znajomy, już nie mogę się doczekać na dostawę jego starych części do dronów i będziem budować (mam nadzieje), choć hobby nie należy do tanich niestety.

Jakiś czas temu po zakupie RPi cieszyłem się, że mam nowe klocki lego dla większych chłopców, lutownica, kalafonia i zabawa w pełni - przy dronach to jeszcze lata więc wkręt jest jeszcze większy. Bateria, waga, długość lotu, sterowanie, telemetria no i potem FPV po prostu super, PayPal może się deko rozgrzać :D

Taki mini dron  jest fajną zabawką, nauka latania i ćwiczenie trików wciąga, minusem oczywiście jest bateria, mam aktualnie jedną która ładuje się około 40 minut a wystarcza na 4-5 minut lotu maksymalnie. Niestety deko to wydłuża proces nauki, przy kupowaniu takiego wynalazku warto dokupić od razu dodatkowe śmigiełka oraz baterie. Śmigiełka się łamią - ja zaliczyłem już 2, bateria dodatkowa wiadomo, bo teraz jak się zaczynam wkręcać to niestety pada bateria. Dodatkowo jak mamy w domu np. koty dron jest nie lada atrakcją.

Opisywany dron jest genialną zabawką dla kogoś, kto lubi czasami pobawić się w “personalizację”, biorąc pod uwagę jego cenę to możliwości są ogromne - bo można się do drona dobrać pod kątem oprogramowania, niestety trzeba dokupić sobie kilka rzeczy, ale ich cena nie jest jakoś bardzo oszałamiająca.

Jak chcecie pobawić się w programowanie drona, dodawanie nowych funkcji do np. flipa lub nowych combosów na kontrolerze pozwalających np. stworzyć sekwencję ruchów drona automatycznie to będziecie potrzebować (poza lutownicą, kabelkami) przejściówki do USB - ST-LINK V2 .

Ostatni wpis był pisany jeszcze za czasów Fly-High, w której już nie pracuję ponad pół roku, w między czasie wydarzyło się sporo, w pracy i w domu, ale nie tylko.

Prehistoria, czyli technologiczny mezozoik.

Kiedyś chyba jeden z popularniejszych układów modemów, aktualnie prehistoria.

Od czasów kiedy to modem wydający ten magiczny dźwięk ( oh młodości) sposób używania komputera, a co za tym idzie internetu zupełnie się zmienił. Kiedyś jako użytkownik winmodemu (czyli takiego emulowanego przez system windows, który niestety nie działał na niczym innym) dość sporo używałem programu TeleportPro. Najpierw było planowanie co ściągamy a potem wszystkie strony w offline. Nawet przy takim rozwiązaniu rachunki telefoniczne powodowały ból głowy. Potem pojawił się dostawca czegoś, co się nazywało callback. Kupowało się abonament na godziny, wpisywało odpowiedni kod i modem łączył się z numerem callback po czym rozłączał się i oczekiwał na połączenie od providera (swoją drogą pamiętam firmę, która ostatnie takie numery dostępowe wyłączyła w 2009 roku). W tamtych czasach śniłem o tzw. “stałym łączu”. W tamtych czasach praca webmastera była bardzo opłacalna i prosta zarazem. Proste strony w html’u właściwie czystym, bazującym głównie na tabelach, kolorach i grafikach. Dynamika uzyskiwana za pomocą prostych animacji flash (1997 Flash 2 i programiki robiące jakieś “bajerki”)

Pierwszy bum na “wizualne interpretacje danych” (nie mówię tu tylko o wykresach) pojawił się kiedy potrzeba była jasno zdefiniowana: ludzie zaczynają rozmawiać za pomocą API.

Nowa fala zabawek dla pokolenia nie wyżytych programistów, deko znudzonych.

Fala nowych możliwości dzięki potędze telewizji …

Interfejs użytkownika swobodnie opisuje HTML5 i CSS3 …

Przeglądarki jako środowisko programistyczne …

Z ciekawych rzeczy. http://pictos.cc/

Opcja 1

Wykorzystać crawler’a i przeglądać logi z błędami. Jasne, zadziała zakładając, że mamy dobrego crawler’a (trzeba pamiętać o obsłudze JS’a, jeżeli crawl’er jest napisany w php to musimy się pobawić SpiderMonkey - opis biblioteki znajdziecie na DevZone)

Opcja 2

Za pomocą pear’a instalujemy sobie PHP_CodeSniffer. Po poprawnej instalacji musimy odszukać katalog, w którym zainstalował się CodeSniffer, u mnie wygląda to tak:

ls -l \`php-config --prefix\`/lib/php/PHP/CodeSniffer

Za pomocą komendy php-config –prefix uzyskujemy katalog w którym znajdują się źródła PHP.

Output powyższej komendy na moim latopie:

13:43:12-paramah@lobo:~$ ls -l `php-config --prefix`/lib/php/PHP/CodeSniffer
total 336
-rw-r--r-- 1 root admin 26715 1 lip 04:06 CLI.php
drwxr-xr-x 13 root admin 442 1 lip 04:06 CommentParser
drwxr-xr-x 5 root admin 170 1 lip 04:06 DocGenerators
-rw-r--r-- 1 root admin 1009 1 lip 04:06 Exception.php
-rw-r--r-- 1 root admin 101016 1 lip 04:06 File.php
-rw-r--r-- 1 root admin 1433 1 lip 04:06 MultiFileSniff.php
-rw-r--r-- 1 root admin 1443 1 lip 04:06 Report.php
-rw-r--r-- 1 root admin 7712 1 lip 04:06 Reporting.php
drwxr-xr-x 13 root admin 442 1 lip 04:06 Reports
-rw-r--r-- 1 root admin 3074 1 lip 04:06 Sniff.php
drwxr-xr-x 13 root admin 442 9 sie 13:06 Standards
drwxr-xr-x 5 root admin 170 1 lip 04:06 Tokenizers
-rw-r--r-- 1 root admin 15821 1 lip 04:06 Tokens.php

Katalog z CodeSniffer’em jest dla nas o tyle istotny, bo musimy dograć do niego wzór standardu kodowania, na którym nam zależy. Standard o którym mowa znajdziecie na GitHub. Klonujemy repozytorium do katalogu Standards:

13:43:17-paramah@lobo:~$ ls -l `php-config --prefix`/lib/php/PHP/CodeSniffer/Standards
total 112
-rw-r--r-- 1 root admin 35839 1 lip 04:06 AbstractPatternSniff.php
-rw-r--r-- 1 root admin 6472 1 lip 04:06 AbstractScopeSniff.php
-rw-r--r-- 1 root admin 7976 1 lip 04:06 AbstractVariableSniff.php
drwxr-xr-x 5 root admin 170 1 lip 04:06 Generic
-rw-r--r-- 1 root admin 1090 1 lip 04:06 IncorrectPatternException.php
drwxr-xr-x 4 root admin 136 1 lip 04:06 MySource
drwxr-xr-x 5 root admin 170 1 lip 04:06 PEAR
drwxr-xr-x 3 root admin 102 1 lip 04:06 PHPCS
drwxr-xr-x 6 root admin 204 9 sie 13:06 PHPCompatibility
drwxr-xr-x 5 root admin 170 1 lip 04:06 Squiz
drwxr-xr-x 4 root admin 136 1 lip 04:06 Zend

Po wszystkim powinno to wyglądać tak jak powyżej ;-)

Teraz prosta komenda:

phpcs --standard=PHPCompatibility <ścieżka_do_kodu> --report-file=report.txt

Po chwili (w przypadku dużej ilości kodu może to potrwać deko długo) otrzymamy raport z  przeprowadzonego testu, wszystkie informacje będą się znajdować w pliku określonym przez parametr –report-file

Ugh…

Ale co jest ciekawe, jeżeli jesteś klientem firmy X ( :D ), a firma owa ma bijący po oczach problem z świadczeniem Ci usług i po bagatela 3 dniach dostajesz maila takiej treści:

Serwery e24cloud.com pracują w nowoczesnej i wyposażonej wg najsurowszych zasad bezpieczeństwa

serwerowni. Mimo to nie uniknęliśmy awarii, która pociągnęła za sobą poważne skutki. 4 czerwca rano nastąpiła

dysfunkcja systemu zasilania. Przyczyną przerwy w dostępności zasilania był fatalny zbieg okoliczności – nałożenie

się sytuacji awaryjnych w kluczowych punktach instalacji:

a. awaria układu automatycznego sterowania rozdzielniami elektrycznymi,

b. awaria jednego z głównych wyłączników układu SZR,

c. nieprecyzyjne dane na temat czasu pracy na bateriach – urządzenia podają 25 minut podczas kiedy faktycznie

ten czas jest krótszy (15min).

Dodatkowym okolicznością, która wpłynęła na przebieg awarii był tzw. czynnik ludzki - tak skomplikowany przebieg

awarii zwiększył poziom stresu, co negatywnie wpłynęło na szybkość podejmowania decyzji. Niemniej czynności

podjęte przez pracowników firmy, pozwoliły w krótkim czasie usunąć przyczynę problemów oraz przywrócić stabilność zasilania.

Niestety, na skutek awarii zasilania, uszkodzone zostało środowisko produkcyjne e24cloud.com, na które składają się dwie redundantne grupy macierzy, zbudowane z grup dysków twardych spiętych w RAID 6 (dopuszczalne uszkodzenie 2 dysków). Na nieszczęście, wiele dysków w znacznym stopniu ucierpiało podczas utraty zasilania – w najgorszym przypadku straciliśmy 60% dysków z grupy raidowej.

Dyski, które zawierały kopie bezpieczeństwa wykonane przez użytkowników zachowały pełną sprawność.

Aktualnie wszystkie siły wkładamy w odzyskanie danych z uszkodzonych macierzy. Rozumiemy, że wielu z Was miało tam cenne dane i informacje. Czasu, który jest potrzebny na tę operację nie możemy Wam oddać. Wiemy, że jest do dla Was bardzo stresująca sytuacja i rozumiemy Wasze obawy oraz pytania o szczegóły.  Jak tylko zakończą się trwające prace, natychmiast się z Wami podzielimy szczegółowymi informacjami na ten temat.

Harmonogram prac znajdziecie tutaj: http://devblog.e24cloud.com/awaria-z-04-06-2012-harmonogram-prac-zwiazanych-z-e24cloud-com/

Do momentu zakończenia wszystkich prac naprawczych nie pobieramy żadnych opłat za korzystanie z naszej usługi. Pracujemy również nad systemem premiowym dla aktywnych użytkowników e24cloud.com. Staramy się wypracować jak najkorzystniejsze dla Was rozwiązanie.

Treść super, dużo “mądrych” terminów i w ogóle łał. Oczywiście czas reakcji, treść maila, publikacje na FB oraz YT wszystko to krzyczy: “uciekać” :)

A dla ludzi zajmujących się PR w Beyond polecam stronę, którą przygotowaliśmy specjalnie na takie okazje: WYMÓWKA oczywiście używanie strony jest free, kopiuj-wklej do maila i generuj “mądre” maile do klientów.

Zalety Sublime’a:

1. wieloplatformowy
2. lekki
3. szybkie wyszukiwanie
4. mnogość pluginów
5. przyjemny interface z możliwością zupełnej personalizacji

Poza samym środowiskiem mamy dostęp do ogromnej liczby pluginów dostępnych na github’ie i zarządzanych przez jeden prosty plugin Package Manager.

[caption id=“attachment_640” align=“alignright” width=“300” caption=“Copyright Timothy Allen http://www.humanplanet.com”] [/caption]

W tym przypadku bardzo pomocny, mający bardzo prosty i przejrzysty interface serwis ifttt.com, na którym bez problemu można utworzyć “zadania” łączące akcje wykonywane przez serwisy społecznościowe. Najprostszym przykładem może być integracja Twitter’a z Facebook’iem, albo blog’a z Google Reader’em, Twitterem i Delicious’ami. Wszystko inne jest tylko Waszą wyobraźnią i realizacją potrzeb.

Miłej zabawy.

Historia:

Film:

Ciekawe kiedy będzie już ogólnie dostępne, na razie wygląda fajnie z tego co widać na stronie głównej będzie lista filmów publikowanych na naszych G+ - zobaczymy.

Wersja preBeta jeszcze totalnie krzaczy kanały na YT, no ale myślę że to kwestia czasu.

Zabawa liczbami zaczyna mi się niezmiernie podobać, można sobie wyobrazić czasy z przed sieci społecznościowych. No dobra wiem, prehistoria. Ciekawe ile ludzi ma jeszcze aktywne konta (regularnie używane) na grono.net, pamiętam czasy kiedy to kto kogo ma w gronie tak się lokuje w pokojach. Tak bluszcz o tobie mowa :) No dobra, ale wyobrażamy sobie te czasy, kiedy informacje trzeba było zdobyć w deko bardziej skomplikowany sposób niż wpisanie g o o . Czy wtedy człowiek popularny, również był tak policzalny? Fajnie jest stworzyć teorię, potem ją wpakować w mentalność ludzi jako wirtualny produkt i potem robić sobie z tym co się tam chce. A teraz połączymy Was w nowy sposób, o! Tworzymy sobie dokument na google docs’ach, nazywamy “jedynie miarodajne źródło informacji” tylko oczywiście w iście dopieszczonej formie - informacja wprost do pseudointeligencji nie trafia - za tanio. Jak już nazbieramy ludzi którzy wleźli na ustrojstwo robimy sobie prywatny dokument, potem kto wpadnie w interakcję chcę -> mogę mamy kolejne połączenie w super przefiltrowany sposób między kretynami jarającymi się kto co i jak. hipster’s doc’s online’s.

Ludzie łączcie się jak sobie tam chcecie w lewo, w prawo i po skosie w kosmosie, ale po cholerę spora grupa ludzi traktuje to tak poważnie ? :)

Fajnie się powkręcać, ale tak czy siak raczej będę nosić wyjechane koszulki z napisem Ritchie :P

O, ktoś wyszedł wyrzucić śmieci, siorp.

Praca leży, właściwie nie mam co się śpieszyć z piciem kawy. Mogę robić co mi się chce. Super. Chwilkę, ale lampić się na ludzi łażących za oknem to mi się akurat zupełnie nie chce. Spokojnie, to tylko chwilowa przerwa, max 10 minut - w końcu to u nich problem skali, wytrzymam. Chwała bogu nie jestem dostawcą pizzy muszącym doręczyć ładunek w góra 20 minut. Mam czas. No dobra ale jak coś ciekawego się wydarzy? Jakiś nowy trend, strumień, albo rzeka danych popłynie, a ja będę - że jak? Offline? Ok, klik, klik, klik - fajno jestem online, no dobra centrum miasta na mobilny internet to nie do końca dobry pomysł ale do przesłania parunastu informacji wystarczy. Klik, kuurwa jeszcze te wszystkie zewnętrzne linki do JavaScriptów, jakiś flesz, fajnie jest strona z niusami. O. Klik. Noo dobra, biało… Siorp. Kawa się kończy, ja nie zobaczyłem nic ciekawego, nic nie poczytałem. O. lampka jest zielona. Klik, klik, BT wyłączone. Ooo taak, jestem, mam dostęp do danych. Tak, tak powszedni aktualnie atut mieszkania w cywilizowanym świecie - mam dostęp do miliardów stron, tekstów. Co prawda na moim terminalu nie ma za dużego dysku, właściwie mieści się tam tylko loader czegoś na wzór przeglądarki internetowej. Odpalam sobie grooveshark’a, potem załączam imo.im, google, moje środowisko IDE oparte o Amy - jestem, mogę swobodnie pracować.

Może to i mała fantazja na temat, jedno wiem na pewno - dalej będę siorpać kawę.

Posiadają oczywiście apkę na iPhone - polecam :)

Okazuje się, że jest panaceum - imo.im strona przydatna dla wszystkich mobilnych, korzystających z wielu komputerów ludzi, chcących mieć kontakt ze światem za pomocą własnych komunikatorów. Aktualnie imo.im wspiera takie komunikatory jak: Skype, MSN, Steam, Jabber, GTalk, Facebook, ICQ, MySpace wszystko z pozycji strony www, a i wygląd jest całkiem całkiem. Mamy do dyspozycji powiadamianie o zdarzeniach takie jak w Gmail’u, czyli Notifications API. Wszystko co potrzebne do swobodnego prowadzenia rozmów.

Naprawdę da się tego używać, raczej na pewno na razie nie jest to alternatywa dla desktopowego klienta - ale na pewno pozwala zaoszczędzić nieco zasobów np. dla Skype’a :)

Ale może wyglądać zupełnie inaczej, bo ja mam aktualnie tak:

Cała operacja jest banalnie prosta i wymaga jedynie znajomości CSS’a :) otóż (pełny art. na ten temat jest tu) musimy podmienić plik CSS w katalogu użytkownika. Jego lokalizacja w zależności od systemu jest:

Mac: /Users/YourUsername/Library/Application Support/Google/Chrome/Default/User StyleSheets/Custom.css `` PC: C:\Users\YourUsername\AppData\Local\Google\Chrome\User Data\Default\User StyleSheets\Custom.css Ubuntu (Chromium): `~/.config/chromium/Default/User\ StyleSheets/Custom.css```

Następnie korzystamy z tego pliku:

Chrome to dość dobra przeglądarka, dla mnie jest idealna z wielu względów, ale najbardziej podoba mi się możliwość jej pełnej personalizacji. Ot na przykład domyślna konsola wygląda tak:

Ale może wyglądać zupełnie inaczej, bo ja mam aktualnie tak:

Cała operacja jest banalnie prosta i wymaga jedynie znajomości CSS’a :) otóż (pełny art. na ten temat jest tu) musimy podmienić plik CSS w katalogu użytkownika. Jego lokalizacja w zależności od systemu jest:

Mac: /Users/YourUsername/Library/Application Support/Google/Chrome/Default/User StyleSheets/Custom.css `` PC: C:\Users\YourUsername\AppData\Local\Google\Chrome\User Data\Default\User StyleSheets\Custom.css Ubuntu (Chromium): `~/.config/chromium/Default/User\ StyleSheets/Custom.css```

Następnie korzystamy z tego pliku:

[gist id=1151334]

Tutaj jedna uwaga, wszystko działa real-time, więc każda zmiana będzie widziana od razu. Miłej zabawy z personalizacją.

Tutaj jedna uwaga, wszystko działa real-time, więc każda zmiana będzie widziana od razu. Miłej zabawy z personalizacją.

1. simple test client-side zombie.js

Na wstępie, muszę przyznać, że pisanie serwera w JavaScript’cie było dla nie dość “szalone”. Tym bardziej, że JavaScript zawsze był dla mnie bardziej slangiem niż językiem programowania. Po czasie pracy nad serwerem node.js deko zmieniłem zdanie na temat samego JS‘a i zwracam mu należny honor. Samo rozwiązanie napisania serwera w tymże języku okazało się dość ciekawą przygodą, która myślę nie skończy się tylko na przygodzie. O samym node.js nie będę się rozpisywać, bo jest tego w sieci już na tyle dużo, że nie ma to większego sensu, dla zaciekawionych tematem odsyłam do storn:

• http://nodejs.org/
• http://www.nodebeginner.org/
• https://github.com/joyent/node
• http://dailyjs.com/2010/11/01/node-tutorial/

Na dobry początek to powinno wystarczyć, ja wolę posłużyć się konkretnymi przykładami (w dużej części działającymi produkcyjnie rozwiązaniami).

Dzięki swojej specyfice node idealnie nadaje się do stron real-time (czaty, agregatory treści i tym podobne), można za jego pomocą stworzyć naprawdę duży, w pełni skalowalny serwis www i wszystko w JavaScript’cie. Mnie osobiście node.js wydał się idealnym rozwiązaniem do zaimplementowania czata online podpinanego do stron. Do tego doskonałą technologią jest WebSocket dzięki któremu możemy zapomnieć o klasycznych zapytaniach AJAX wysyłanych przez klienta w określonym interwale czasowym. Websocket pozwala na przeniesienie całej logiki aktualizacji treści na serwer, aby to uzyskać potrzebujemy socket.io (istnieją inne moduły node.js’a do obsługi websocketów, jednak ta jest w/g mnie najwygodniejsza).

Przygotowanie środowiska

Wszyscy posiadający systemy *NIX (linux, BSD, OSX) mają dość ułatwione zadanie, użytkowników Windows odsyłam do bloga (nie wiem czy opisywana metoda działa, nie sprawdzałem). Osobiście uważam, że Windows nie jest dobrą platformą dla webDevelopera, szczególnie teraz gdy do głosu zaczynają dochodzić nowe rozwiązania, typy baz danych i technologie - ale mnie mnie to oceniać. Sam używam OSX oraz Linuxa, więc opiszę jak u mnie to wyglądało:

brew install node
curl http://npmjs.org/install.sh | sh

npm to bardzo przyjemny manager pakietów dla node.js’a, dzięki niemu zainstalujemy moduły potrzebne do każdego projektu.

Nasz hello-world

Jakby nie inaczej. Na początek, dokonałem wyboru frameworka opracowanego na potrzeby node.js’a ułatwiającego pisanie aplikacji www o nazwie express, aby go zainstalować najpierw tworzymy katalog z projektem: mkdir node-helloworld cd node-helloworld npm install express express został przeze mnie wybrany głównie z powodu popularności i prostoty, samych frameworków jest dużo więcej, pewnie zachce przetestować inne, ale na razie express zupełnie mi wystarcza.Teraz cała magia na początek, czyli hello-world. W ulubionym edytorze tworzymy sobie plik np. app.js lub jak tam sobie chcemy, a w nim:

Prawda, że proste? Programowanie serwera za pomocą node.js’a to naprawdę czysta przyjemność - ale deko trzeba jednak się przetoczyć po dokumentacji oraz kreatywnie rozwiązywać problemy, bo wielu jeszcze nie ma opisanych - nowości tak mają, ale nie ma co się przerażać. Po prostu siadać i pisać serwery.

Nasz serwer odpalamy za pomocą polecenia: node app.js

Prawda, że proste? Programowanie serwera za pomocą node.js’a to naprawdę czysta przyjemność - ale deko trzeba jednak się przetoczyć po dokumentacji oraz kreatywnie rozwiązywać problemy, bo wielu jeszcze nie ma opisanych - nowości tak mają, ale nie ma co się przerażać. Po prostu siadać i pisać serwery.

Nasz serwer odpalamy za pomocą polecenia: node app.js

Co tu dużo mówić, ogólnie polecam (ale raczej jako klikany pomagier niż główny soft do obsługi repozytoriów).

Array.prototype.remove=function(s){
   var i = this.indexOf(s);
   if(i != -1) this.splice(i, 1);
}

Wykorzystanie:

jakisarray.remove('wartosc');

Migracja na gitolite przeszła bez większych problemów, repozytoria działają, wszystko śmiga, plus jedna dodatkowa rzecz - uprawnienia per użytkownik via branches i tu się zachwyciłem prostotą konfiguracji:

   repo    project
           RW      master$             =   paramah
           RW+     develop$            =   paramah
           RW      develop$            =   mirela

Teraz wiem, że mirela nie popsuje mi master’a, a po sprawdzeniu zmian merge i na produkcję ;-)

Smacznego.

Wyciągnij rękę i pogłaszcz developera

Smerani przez innych programatorów, tych “z przekonania” dostają takie narzędzia jak apigee.com doskonałe do testowania API, w ramach serwisu mamy dostęp do takich popularnych interface’ów jak Facebook, Twitter, SoundCloud i wiele innych - polecam do zabawy.

Do tego ułatwić można sobie życie za pomocą reverce proxy przykład takiego rozwiązania tutaj IpSEC PretaSOFT, tak moja firma, mój patent - u mnie działa i się świetnie sprawdza. Przynajmniej pokazywanie/publikowanie (wersji developerskich) z własnego laptopa za firewallami jest bajecznie proste i przyjemne

Na koniec przyjade się coś co powiadomi nas o błędach, a i tu juz powstały rozwiązania ciekawe i dobrze zrobione, ale niestety drogie (pisałem już o NewRelic) lepiej sobie zrobić samemu, całość oprzeć o otwarte standardy, opublikować i zacząć używać (czas developmentu: 12h) i oczywiście jakoś nazwać Herold tak, też moje. System powiadamia o błędach aplikacji via XMPP, zapisuje wszystko do bazy danych (ma zabezpieczenia pod postacią klucza oraz referera) robi wszystko co potrzebuje developer, żeby mieć realny feedback ze strony aplikacji a nie klienta (który nie zawsze wszystko wyłapie).

Teraz czas na kawę!

Dobranoc i pamiętaj - chcesz coś mieć “zrób se sam”" ;)

jDownloader oferuje bardzo fajną funkcję - zmiana adresu IP (czywiście dostępna jest dla ludzi posiadających zmienne IP u swojego ISP), jako klient TPSA mam ten (jedyny) plus, że takie IP posiadam.

Poniższy kod działa na Netgear DG834Gv5, niestety nie znajdziecie go w liście dostępnych routerów w jDownload’erze, dlatego umieszczam.

Mam nadzieję, że komuś się przyda.

	[[[HSRC]]]
	   [[[STEP]]]
	       [[[REQUEST]]]
	       GET / HTTP/1.1
	       Host: %%%routerip%%%
	       Authorization: Basic %%%basicauth%%%
	       [[[/REQUEST]]]
	   [[[/STEP]]]
	   [[[STEP]]]
	       [[[REQUEST]]]
	       POST /st_ppa.cgi HTTP/1.1
	       Host: %%%routerip%%%
	       Authorization: Basic %%%basicauth%%%
	ConMethod=Disconnect&ConnectStatus=Connected
	       [[[/REQUEST]]]
	   [[[/STEP]]]
	   [[[STEP]]]
	       [[[REQUEST]]]
	       POST /st_ppa.cgi HTTP/1.1
	       Host: %%%routerip%%%
	       Authorization: Basic %%%basicauth%%%
	ConMethod=++Connect++&ConnectStatus=Disconnected
	       [[[/REQUEST]]]
	   [[[/STEP]]]
	[[[/HSRC]]]

Poborca podatkowy ściągający (prędzej lub później) zaciągnięty przez Ciebie dług technologiczny ;)

Jeżeli ktoś ma problem z online’ową analizą aplikacji web, potrzebuje statystyk zapytań do bazy, odpowiedzi serwera i innych bardzo szczegółowych informacji. Sam pomysł świetny (deko szkoda, bo mam podobny ale mniej rozbudowany). zmuszenie do raportowania o błędach nie człowieka ale samej aplikacji daje zawsze przewagę twórcy aplikacji. A klient jak już zadzwoni, to nie będzie to “zostaliśmy poinformowani przez klienta” tylko “klient otrzymał informację, że już pracujemy nad rozwiązaniem” - o ile brand może się podnieść.

Oczywiście serwis na dzień dobry daje nam pakiet gold, ale niestety tylko na 9 dni - potem za ten pakiet trzeba płacić 200$

Nigdy nie przypuszczałem, że wpadnę na plan zapisania się do partii politycznej ale … Po obejrzeniu kolejny raz filmu Łowcy smoków dostrzegłem, a raczej usłyszałem o dubbingu Janusza Palikota, który dubbinguje Błędnego rycerza.

Mam teraz realny powód aby zapisać się do partii kolesia, który jest totalnie pogięty. Kto nie widział/słyszał roli - musi to uczynić, naprawdę warto (sama postać rycerza pojawia się na chwilę w mniejwięcej połowie filmu, a jej charakter nie ułatwia dubbingu).

Smacznego.

Aplikacji na iPhone’a pozwalających prowadzić dzienniczek pomiarów jest co nie miara, ale komu się chce za każdym razem wszystko pisywać ? Firma Sanofi-aventis stworzyła przystawkę do iPhone’a pozwalającą na pomiar cukru we krwi. iBGStar™, bo o tym wynalazku mowa jest modułem wpinanym do telefonu. Ciekawym jest fakt, że urządzenie nie potrzebuje kodów do pasków.

W naszym kraju raczej nie prędko się ów pojawi, jak dla mnie rozwiązanie jest genialne. Czekam na informacje - bo może kiedyś będę mógł zakupić urządzenie.

n2n VPN bo o nim mowa, to VPN bazujący na sieciach p2p.

Ciekawe rozwiązanie to publiczne super nodes przez które może przechodzić wiele niezależnych polączeń VPN, a dzięki zastosowaniu szyfrowania wewnątrz tunelu klienci różnych VPN’ów w obrębie jednego super node nie widzą nie swoich pakietów. Rozwiązanie świetne, tym bardziej że jest to VPN L2.

Zainteresowany tematem, pragnę bardziej go zgłębić.

Mam też nadzieję, że niebawem Piotr coś wyskrobie na ten temat, chętnie poczytam. ;-)

Przygotowania:

Ciekawy i dość konkretny artykuł znalazłem na stronie Linux L2TP/IPSec with iPhone and Mac OS/X clients, jednak niestety okazało się, że nie wszystko jest tak jak bym chciał. Tak czy owak polecam artykuł, bo to co jest poniżej to wariacja na jego temat.

Wszystko do momentu pobierania źródeł Strongswan’a jest jak w wyżej załączonym linku, potem małe schody z budowaniem deb’a. Ale po kolei.

Do poprawnego działania strgonswan co prawda nie potrzebuje rekompilacji, ale w 80% przypadków będziemy ze swoim telefonem lub laptopem znajdowali się za NAT’em a tu niestety trzeba deko zaingerować w strongswan. Debian nie posiada wkompilowanej obsługi NAT’a.

Po kolei co trzeba zrobić (część poniższego jest kopią z zlinkowanej strony):

/etc/ipsec.conf ```

config setup # crlcheckinterval=600 # strictcrlpolicy=yes # cachecrls=yes nat_traversal=yes charonstart=yes plutostart=yes conn L2TP authby=psk pfs=no rekey=no type=tunnel esp=aes128-sha1 ike=aes128-sha-modp1024 left=your.ip.goes.here leftnexthop=%defaultroute leftprotoport=17/1701 right=%any rightprotoport=17/%any rightsubnetwithin=0.0.0.0/0 auto=add ` /etc/ipsec.secrets ```

your.ip.goes.here %any: PSK “yoursharedkeygoeshere”

Teraz już zaczynamy deko wariować ;-)
Pierwsze to sprawdzenie czy w naszym **/etc/apt/sources.list** są wpisy deb-src, pozwalające na ściąganie źródeł pakietów.

apt-get install build-essential fakeroot dpkg-dev devscripts apt-get source strongswan apt-get install libcurl4-openssl-dev apt-get build-dep strongswan cd strongswan-4.2.4/ dch -i

Za pomocą ulubionego edytora tekstowego, otwieramy plik **debian/rules** ```

#!/usr/bin/make -f
# Sample debian/rules that uses debhelper.
# GNU copyright 1997 to 1999 by Joey Hess.
# Uncomment this to turn on verbose mode.
export DH_VERBOSE=1
export DH_OPTIONS
# this is a security-critical package, set all the options we can
export DEB_BUILD_HARDENING=1
CONFIGUREARGS := --prefix=/usr --sysconfdir=/etc --localstatedir=/var \
    --libexecdir=/usr/lib \
    --enable-ldap --enable-curl \
    --enable-nonblocking --enable-thread \
    --enable-smartcard --enable-cisco-quirks \
    --with-default-pkcs11=/usr/lib/opensc-pkcs11.so \
    --enable-mediation --enable-medsrv --enable-medcli \
    --enable-openssl --enable-agent \
    --enable-eap-radius --enable-eap-identity --enable-eap-md5 \
    --enable-eap-gtc --enable-eap-aka --enable-eap-mschapv2 \
    --enable-sql \
    --disable-aes --disable-des --disable-fips-prf --disable-gmp \
    --disable-md5 --disable-sha1 --disable-sha2 \
    --enable-nm
 (...)

Do CONFIGUREARGS odpisujemy –enable-nat-transport, w celu włączenia obsługi NAT’a

dpkg-buildpackage -rfakeroot -uc -b

Powyższa komenda zbuduje nam pakiet debiana, jednak u mnie problem pojawił się ze źródłami libnm-glib-vpn, nie wiedzieć dlaczego ale instalator ich nie widział a pakiet zainstalowany był.

Nie ma czym się przejmować, linux to linux - nie zawsze trzeba zrobić wszystko “ładnie” - czasem wystarczy, tak aby działało:

pkg-config --cflags libnm-glib-vpn

U mnie output był taki:

-pthread -I/usr/include/libnm-glib -I/usr/include/NetworkManager -I/usr/include/glib-2.0 -I/usr/lib/glib-2.0/include -I/usr/include/dbus-1.0 -I/usr/lib/dbus-1.0/include

Jeżeli pośpieszyliście się z dpkg-buildpackage to pewnie dostaliście informacje (o ile też problem występuje u Was) o sposobie poradzenia sobie z problemem, ja zrobiłem to prosto:

nm_CFLAGS="-pthread -I/usr/include/libnm-glib -I/usr/include/NetworkManager -I/usr/include/glib-2.0 -I/usr/lib/glib-2.0/include -I/usr/include/dbus-1.0 -I/usr/lib/dbus-1.0/include"
export nm_CFLAGS
nm_LIBS="/usr/include/NetworkManager/"
export nm_LIBS

następnie, znany już:

dpkg-buildpackage -rfakeroot -uc -b
cd ../
ls -l |grep .deb
-rw-r--r-- 1 root root   188328 09-18 11:57 libstrongswan_4.3.2-1.4_amd64.deb
-rw-r--r-- 1 root root    70366 09-18 11:56 strongswan_4.3.2-1.4_all.deb
-rw-r--r-- 1 root root   349814 09-18 11:57 strongswan-ikev1_4.3.2-1.4_amd64.deb
-rw-r--r-- 1 root root   256576 09-18 11:57 strongswan-ikev2_4.3.2-1.4_amd64.deb
-rw-r--r-- 1 root root    45092 09-18 11:57 strongswan-nm_4.3.2-1.4_amd64.deb
-rw-r--r-- 1 root root   291452 09-18 11:57 strongswan-starter_4.3.2-1.4_amd64.deb

Tak to wygląda u mnie, u Was powinno podobnie.

Następnie instalujemy za pomocą dpkg -i pliki_deb

Jak to już jest zainstalowane to pierwszy etap za nami, teraz konfiguracja i instalacja xl2tpd, tu jest deko łatwiej:

	apt-get install xl2tpd

Konfigurujemy demona xl2tpd: /etc/xl2tpd/xl2tpd.conf ```

[global]
debug network = yes
debug tunnel = yes
[lns default]
ip range = 172.16.1.100-172.16.1.254
local ip = 172.16.1.1
require chap = yes
refuse pap = yes
require authentication = yes
name = pretasoft.pl
ppp debug = yes
pppoptfile = /etc/ppp/options.xl2tpd
length bit = yes

Ustawiamy hasło globalne:
**/etc/xl2tpd/l2tp-secrets** ```

	# Secrets for authenticating l2tp tunnels
	# us	them	secret
	# *		marko blah2
	# zeus		marko	blah
	# *	*	interop
	*       *       haslo_globalne *

Opcje xl2tpd dla połączeń ppp /etc/ppp/options.xl2tpd ```

ipcp-accept-local
ipcp-accept-remote
ms-dns twoj_dns
noccp
auth
crtscts
idle 1800
mtu 1410
mru 1410
nodefaultroute
debug
lock
proxyarp
connect-delay 5000

Plik chap z naszymi klientami VPN:
**/etc/ppp/chap-secrets** ```

	# Secrets for authentication using CHAP
	# client	server		secret				IP addresses
	client1 * haslo1 *
	client2 * haslo2 *

Na samym końcu:

	/etc/init.d/ipsec start
	/etc/init.d/xl2tpd start

Taka konfiguracja u mnie działa i na iPhone’ach oraz OSX’ie.

Jak ktoś zauważył błąd to proszę o komentarze, powodzenia z VPN’em.

Do mnie przemawia:

Pozatym dość bogaty help C-b ? - na razie jest na prowadzeniu.

• “iTunes online”, czyli grooveshark.com
• zassać programik FStream, a następnie zaimportować sobie plik z polskimi stacjami online: Appleblog.pl - Polskie stacje dla fstream, osobiście polecam jeszcze stronkę z listą: lista polskich stacji radiowych oraz nieśmiertelne

Informację jak zawsze obtagowałem i odłożyłem na potem. Ostatnie przejścia z moim laptopem przyczyniły się do zmiany MacPorts na Homebrew - generalnie jestem zadowolony.

System napisany jest w ruby’m, pozawala w prosty sposób zarządzać i dodawać nowe pakiety do repozytorium - wszystko bazuje na git’cie, github’ie i prostych skryptach w ruby’m.

Przykładowy plik z pakietem (tzw. formula):

require 'formula'
class MidnightCommander
Jak widać powyżej idea jest bajecznie prosta i przystępna. Co więcej każdy pakiet jest instalowany z władnym zdefiniowanym --prefix co daje duże możliwości, a zarazem ładnie się odkłada w systemie.
Duża giętkość homebrew pozwala na szybkie tworzenie własnych rozszerzeń i komend systemowych. Homebrew jest dla wszystkich lubiących porządek i ceniących sobie możliwości daleko idącej personalizacji - ja jestem za ;-) ```

Na dzień dobry przywitany zostałem przyjemnym komunikatem:

Oprawa graficzna, no cóż trąci Facebookiem. Właściwie trudno się dziwić.

Mnie osobiście brakuje możliwości logowania za pomocą OpenID.

Zobaczymy jak to działa - w praniu.

HipHop for FreeBSD | HPHP Playground

Nawet działa, super. Marketingowcy szaleją, firma się kręci - ogólnie szał ciał i świst pizd - extra. Następnego ranka przed biurkiem staje zmęczony marketingowiec i widzi jak mu skrzynka pocztowa nie pęka w szwach. Oburza się lekko, bo miało być światowo. Nic to, kawa i kolejny dzień jak zawsze - po prostu i bez rewolucji na rynku - ehh. Mijają dni, skrzynka pusta. Ehh co za życie. Czasami wpadnie jakiś ciekawy mailing z propozycją nie do odrzucenia, rachunek za wodę przez pół roku nie zapłacony. Życie toczy się dalej. W między czasie sieć zaczyna jednak o sobie dawać znać, jednak nie od razu na mailu marketingowca, ani nikogo zainteresowanego zawodowo tematem. Google nie śpi, jak wielki brat czuwa nad każdą informacją. W najmniej spodziewanym momencie przekieruje w swojej chorej i tylko sobie znanej logice demiurga na stronę programu kogoś kto tak na prawdę tego nie chciał. Ale że ma chwilę wolnego, a i tak nic bardziej ciekawego aniżeli program text-to-speech w tech chwili nie istnieje - to czemu by nie. Sprawdza sobie czy działa, oo - nie działa. Coś się zepsuło w niesamowitej aplikacji demo? W żadnym razie aplikacja działa poprawnie - w końcu “sample text” przeczytała.

No co za świnia użyła narodowego języka producenta aplikacji? Spisek jakiś. Chamy zbuntowane, nie używają światowej aplikacji jak należy.

Dlatego też, biorąc pod uwagę owych niesamowitych marketingowców i całą resztę bandy w rajtuzach przenoszę się z, przez wielu uważanego za najlepszy edytor Vim’a do nowego edytora dla programistów: OmmWriter. Niebawem, w hołdzie głosom zza granicy powstanie aplikacja text-to-speech pozwalająca rozumieć napisy tlhIngan (klingońskie). !!!

tlhIngan text-to-speech

Oj jak jeszcze nie działa to niestety wina marketingu - za szybko dał znać w “światowe media” :)

Po pierwsze pełna obsługa docx - co niestety aktualnie jest dla wielu ludzi problemem, po drugie Microsoft - nie muszę instalować żadnych programów żeby swobodnie tworzyć dokumenty Word na moim Mac’u.

Dość przyjemny interface (szczególnie dla tych którzy na co dzień korzystają z Microsoft Office:

Oczywiście wszystko na razie beta - zobaczymy co będzie dalej.

Minusem na razie jest to, że nie mogę zmienić języka na polski (chodzi o spelling), na liście wyboru jest polski, jednak nie ustawia go jako języka aktywnego dla słowników - non stop jest angielski. (chyba że ja coś źle robię)

Tworzymy sobie pliczek tak aby był w PATH, u mnie jest to “~/bin” (tak sobie dodałem do .bashrc - bo wygodnie):

#!/bin/sh
if [ -z "$1" ]; then
    echo "arggghhh...."
    exit 1
fi
tail -n0 -F $1 | while read; do
    echo $REPLY | growlnotify -a tailfgrowl -t $1;
done

po odpaleniu będzie nam ładnie wyświetlać to co się w pliku zmienia w GROWL’u ;)

MACOSX_DEPLOYMENT_TARGET=10.6
CFLAGS="-arch i386 -arch x86_64 -g -Os -pipe -no-cpp-precomp"
CCFLAGS="-arch i386 -arch x86_64 -g -Os -pipe"
CXXFLAGS="-arch i386 -arch x86_64 -g -Os -pipe"
LDFLAGS="-arch i386 -arch x86_64 -bind_at_load"
export CFLAGS CXXFLAGS LDFLAGS CCFLAGS MACOSX_DEPLOYMENT_TARGET

i po bólu.

http://wordpress.org/extend/plugins/buzz-comments/

Nic dodać, nic ująć

config.trim_on_minimize = true;

Oczywiście typ pola boolean.

Na OSX działa ładnie, inne systemy nie wiem.

if(typeof console === "undefined")
{
  console = { log: function() { } };
}

Powyższe linijki załatwiają problem braku console.log() przy wyłączonym lub niezainstalowanym firebug’u.

#!/bin/bash
REV=`svn info -rHEAD --xml |grep revision |sed 's/revision="//g' |sed 's/">//g' |head -n1```

let "REV-=1"
svn diff -r $REV:HEAD --summarize

W outpucie jest lista plików.

HttpFox bo o nim tu mowa, potafi dużo więcej, ale przede wszystkim jest świetnie zrobiony pod kątem interfejsu:

Na razie nie miałem z nim żadnych problemów, więc przeniosłem się na razie zupełnie - czas pokaże czy było warto.

Pojawiło się bardzo dobre rozwiązanie pomagające na szybkie projektowanie efektów międzymordzia (aka interfejsu) WEB, mowa o IxEdit. Skrypt JS bazujący na jQuery oraz jQuery UI, który pozwala na tworzenie efektów live na stronie www. Informacje przechowuje loklanie na pomocą Google Gears (stąd problemy z Safari na OSX’ie - ja polecam i tak Firefox’a), całość wygląda mniej więcej tak:

Całość jak widać przyjemna dla oka, wszystko działa live więc można sobie przetestować co się naklikało, albo jak już wszystko jest zrobione dobrze wyeksportować do pliku js:

Zacząłem tego używać, styl życia +2 :D

Szybkie użycie tego ustrojstwa w ZF:

{if $env eq "development"}

{/if}

Updated:

Dla ereg można to zrobić tak:

Było:

	ereg('\.([^\.]*$)', $v1, $v2);

Powinno być:

	preg_match('/\.([^\.]*$)/', $v1, $v2);

Dla ereg_replace można to zrobić tak:

Było:

	ereg_replace('[^A-Za-z0-9_]', '', $v1);

Powinno być:

 preg_replace('/[^A-Za-z0-9_]/', '', $v1);

Tablica t_faktury, w której numer faktury jest reprezentowany za pomocą pola fvat_no trigger dla niej i procedura poniżej:

DROP TRIGGER IF EXISTS fvat_number;
DROP PROCEDURE IF EXISTS generuj_fvatno;
DELIMITER $$
CREATE PROCEDURE  generuj_fvatno(out numerek VARCHAR(30))
BEGIN
  SELECT
    CONCAT(DATE_FORMAT(CURDATE(), '%Y'),'/',COUNT(fvat_no) + 1) INTO numerek
  FROM t_faktury
  WHERE
    SUBSTRING_INDEX(fvat_no, '/', 1) = DATE_FORMAT(CURDATE(), '%Y')
  LIMIT 1 ;
END$$
CREATE TRIGGER fvat_number BEFORE INSERT ON t_faktury
FOR EACH ROW BEGIN
  CALL generuj_fvatno(@out);
  IF @out = NULL THEN
    SET NEW.fvat_no = CONCAT(DATE_FORMAT(CURDATE(), '%Y'),'/', 1);
  ELSE
    SET NEW.fvat_no =  @out;
  END IF;
END$$

YouTube - Beyonce & Lady Gaga Video Phone BEHIND THE SCENES.

Making Your Website Senior Friendly: Tips from the National Institute on Aging.

Program instaluje się w doku systemowym pod domyślnym skrórem klawiaturowym Shift+Jabłko+4 do pełnego działania wymaga rejestracji konta, ale naprawdę warto bo po zaznaczeniu kawałka ekranu robi zrzut, automatycznie wysyła na serwer i url który odnosi do naszej zrzutu pakuje od razu do schowka systemowego - wiec wystarczy tylko paste np. do blogowego wpisu i mamy graficzkę :)

Użytkownikom OSX’a polecam - na Windowsie nie sprawdzałem bo nie mam ;)

Po rejestracji i wyeksportowaniu kluczy do git’a zassałem snap’a tegoż frameworka. Szybka konfiguracja środowiska, baza i tym podobne zabiegi pojawia sie ekran powitalny:

Bardzo przyjemną sprawą jest interface do testów, który jest standartowo zdefiniowany w routerze jako /test:

Po klikaniu okazało się że framework korzysta z MongoDB, więc trzeba było doinstalować:

sudo sudo pecl install mongo

Po doinstalowaniu można poklikać po testach:

Małe babole, ale rozumiem - w końcu unstable snap z devel ;)

Rzut okiem na przykładowy kontroler:

namespace app\controllers;
class HelloWorldController extends \lithium\action\Controller
{
	public function index()
	{
		$this->render(array('layout' => false));
	}
	public function to_string()
	{
		return "Hello World";
	}
	public function to_json()
	{
		$this->render(array('json' => 'Hello World'));
	}
}

Pierwsze wrażania?

Dość pozytywne, system jednak jest napisany dla 5.3 i tu może jeszcze być problem z używaniem tego na produkcji, jednak w wolnej chwili mam zamiar się nim pobawić bardziej. Wszystkich zainteresowanych odsyłam na stronkę domową projektu i do tutoriali http://rad-dev.org/lithium/wiki/drafts/blog-tutorial - na początek idealne.

Steganografia jest nauką o komunikacji w taki sposób by obecność komunikatu nie mogła zostać wykryta, czyli deko inaczej niż w kryptografii (gdzie fakt zaistnienia informacji jest jawny, ale treść już nie).

Za Wikipedią:

Klasyfikacja systemów steganograficznych:

steganografia czysta (pure steganography) - siła techniki opiera się na nieznajomości metody przez stronę atakującą. Systemy te nie spełniają Zasady Kerckhoffsa dlatego nie są polecane steganografia z kluczem prywatnym (private key steganography) - metoda jest jawna i powszechnie dostępna, przez rozpoczęciem komunikacji strony uwzględniają klucz steganograficzny wykorzystywany w sposób zależny od metody, istnieje jednek problem przekazania klucza w bezpieczny sposób steganografia z kluczem publicznym (public key steganography) - podobnie jak w asymetrycznych systemach kryptograficznych używane są dwa klucze - publiczny i prywatny. Klucz publiczny (jawny) wykorzystywany jest przy osadzaniu wiadomości w nośnej, natomiast klucz prywatny przy jej wyodrębnianiu

Metoda modyfikacji najmniej znaczącego bitu:

Modyfikacja najmniej znaczącego bitu jest klasycznym przedstawicielem metod zastępujących. Wykorzystuje nadmiarowość w nośnej. Ostatni bit (np. wartości składowych piksela) zastępowany jest bitem (lub bitami) z wiadomości. Metoda ta daje się zastosować dla plików grafiki rastrowej oraz cyfrowo zapisanego dźwięku. Większość komercyjnego oprogramowania korzysta właśnie z niej (np. CryptArkan). Przy wykorzystaniu tej metody bardzo łatwo jest wykryć obecność komunikatu. Proste jest także zniszczenie zapisanego komunikatu (wystarczy np. wyzerować najmniej znaczące bity).

O tej ostatniej w ujęciu PHP

W prosty sposób można wykorzystać modyfikację najmniej znaczącego bitu w PHP ot tak dla zabawy.

Zapisujemy dane do otwaretgo wcześniej pliku graficznego:

function Write( $data )
{
  $bits=$this->_asc2bin($data);
  $lenbit=strlen($bits);
  $nx=imagesx($this->img_object);
  $ny=imagesy($this->img_object);
  for($x=0,$bit=0; $x<$nx; $x++)
  {
    for($y=0; $y<$ny; $y++)
    {
      $pix=$this->_getcolor($this->img_object,$x,$y);
      foreach(array('R','G','B') as $C)
      $col[$C]=$bit<$lenbit?($pix[$C]|$bits[$bit])&(254|$bits[$bit++]):$pix[$C];
      imagesetpixel($this->img_object,$x,$y,$this->_setcolor($this->img_object,$col['R'],$col['G'],$col['B']));
    }
  }
  imagepng($this->img_object,$this->img_path);
}

A jak chcemy odczytać zapisane dane możemy zrobić tak:

function Read()
{
  $nx=imagesx($this->img_object);
  $ny=imagesy($this->img_object);
  for($x=0; $x<$nx; $x++ )
  {
    for($y=0; $y<$ny; $y++)
    {
      $pix=$this->_getcolor($this->img_object,$x,$y);
      $data.=($pix['R']&1).($pix['G']&1).($pix['B']&1);
    }
  }
  return $this->_bin2asc($data);
}

Powyższe odświerzyło mi moją pamięć i odkurzyło stare rozwiązania tworzone jeszcze na gentoo. Wtedy człowiek miał wiecej czasu na tzw. “pierdoły”. Zainteresowanych tematem i samą klasą PHP odsyłam do PHPClasses:

http://www.phpclasses.org/browse/package/6027.html

Thanks for the email! Facebook would be happy to peer with you at DE-CIX. (…)

Fajna sprawa, tylko czekać jak cynarski.pl będzie miał 2 hopy do Facebook’a, będziem się podpinać do API o wiele szybciej ;)

Edit:

Dzień kolejny, ranek, piję kawe w duuużym kubki i zabieram się za Hip-Hop’a sprawa na razie stanęła na CMake dla libsów:

	bash-3.2# cmake .
	-- MySQL Include dir: /opt/local/include/mysql5/mysql  library dir: /opt/local/lib/mysql5/mysql
	-- MySQL client libraries: mysqlclient
	-- Found libevent: /opt/local/lib/libevent.dylib
	-- Found GD: /opt/local/lib/libgd.dylib
	-- Looking for curl_multi_select
	-- Looking for curl_multi_select - not found
	CMake Error at CMake/HPHPFindLibs.cmake:78 (message):
	  Custom libcurl is required with HipHop patches
	Call Stack (most recent call first):
	  CMake/HPHPSetup.cmake:2 (include)
	  src/CMakeLists.txt:18 (include)
	-- Found ICU header files in /opt/local/include
	-- Found ICU libraries: /opt/local/lib/libicuuc.dylib
	-- Found Intel TBB
	-- Found mcrypt: /opt/local/lib/libmcrypt.dylib
	-- Found OpenSSL: /usr/lib/libssl.dylib;/usr/lib/libcrypto.dylib
	CMake Error at CMake/HPHPFindLibs.cmake:153 (message):
	  You need to install libcap
	Call Stack (most recent call first):
	  CMake/HPHPSetup.cmake:2 (include)
	  src/CMakeLists.txt:18 (include)
	-- Configuring incomplete, errors occurred!

Zmiana libcap w taki sposób aby działał na OSX’ie - no sorry nie da rady ;) aż tyle czasu to ja niestety nie mam, a problem raczej polega na tym - że zamiast zmieniać libcap’a to zmienić hip-hopa żeby go nie wymagał, ale to raczej robota dla developerów. Wysłałem już małego posta na listę (okazało się, że moderowaną ehh… ) ciekaw jestem kiedy będzie jakiś odzew ze strony devel facebookowych.

Teraz spokojnie sobie komplikuję Hip-Hop na serwerku (generalnie Debian, ale na Ubuntu będzie podobnie :D ):

Using built-in specs.
Target: x86_64-linux-gnu
Configured with: ../src/configure -v --with-pkgversion='Debian 4.4.2-9' --with-bugurl=file:///usr/share/doc/gcc-4.4/README.Bugs --enable-languages=c,c++,fortran,objc,obj-c++ --prefix=/usr --enable-shared --enable-multiarch --enable-linker-build-id --with-system-zlib --libexecdir=/usr/lib --without-included-gettext --enable-threads=posix --with-gxx-include-dir=/usr/include/c++/4.4 --program-suffix=-4.4 --enable-nls --enable-clocale=gnu --enable-libstdcxx-debug --enable-objc-gc --with-arch-32=i486 --with-tune=generic --enable-checking=release --build=x86_64-linux-gnu --host=x86_64-linux-gnu --target=x86_64-linux-gnu
Thread model: posix
gcc version 4.4.3 20100108 (prerelease) (Debian 4.4.2-9)

Według wszelkich znaków na niebie i ziemi powinno to bez większych problemów przejść i w efekcie dać mi ładną binarkę. Minut parę potem….

(...)
-- Configuring done
-- Generating done
-- Build files have been written to: /home/paramah/Projects/hiphop-php

Dobra tak więc nadszedł czas na wykonanie magicznej komendy make ```

Scanning dependencies of target afdt [ 0%] Building C object src/third_party/libafdt/CMakeFiles/afdt.dir/src/lowlevel.c.o [ 0%] Building C object src/third_party/libafdt/CMakeFiles/afdt.dir/src/strlcpy.c.o [ 0%] Building C object src/third_party/libafdt/CMakeFiles/afdt.dir/src/sync.c.o [ 0%] Building C object src/third_party/libafdt/CMakeFiles/afdt.dir/src/util.c.o [ 0%] Building C object src/third_party/libafdt/CMakeFiles/afdt.dir/src/async.c.o Linking C static library ../../../bin/libafdt.a

I czekamy.... po paru minutach

Linking CXX executable hphp Building hphpi [ 87%] Built target hphp (…) [100%] Building CXX object src/test/CMakeFiles/test.dir/test_ext_apc.cpp.o [100%] Building CXX object src/test/CMakeFiles/test.dir/test_transformer.cpp.o Linking CXX executable test [100%] Built target test

Wielkość binarki jest dość imponująca:

du -h ./hphp 17M ./hphp

Nice ;)

Wynik:

./hphp hello.php –keep-tempdir=1 –log=3 running hphp… creating temporary directory /tmp/hphp_839yK9 … parsing inputs… parsing ./hello.php… parsing inputs took 0'00" (6 ms) wall time pre-optimizing… pre-optimizing took 0'00" (0 ms) wall time inferring types… inferring types took 0'00" (0 ms) wall time post-optimizing… post-optimizing took 0'00" (0 ms) wall time creating CPP files… creating CPP files took 0'00" (92 ms) wall time compiling and linking CPP files… compiling and linking CPP files took 1'23" (83851 ms) wall time running executable /tmp/hphp_839yK9/program –file hello.php… HipHop all files saved in /tmp/hphp_839yK9 … running hphp took 1'24" (84732 ms) wall time

Reszta testów potem ;)

Działa i to jest dobre, zobaczymy jak kompilacja moich aplikacji, ale o tym następnym razem.

Integracja Zend’a z Doctrine, Smarty’mi jest powszechnie znana i opisywana na różnych stronach, dlatego nie będę tego powielać.

Wszystko działa fajnie, jednak w przypdku rozbudowy serwisu i chęci automatyzacji obsługi żądań w odniesieniu do Zend_Loader_PluginLoader wymagała implementacji loader’a - zamiast wyważać otwarte drzwi, zabuszowałem w internecie i znalazłem całkiem fajny Loader do pluginów, oczywiście wymagał on u mnie pewnych zmian, bo inna idea - ale ogólnie pomysł dobry i działa:

http://www.zfsnippets.com/snippets/view/id/57/plugger-a-plugin-manager

Ogólnie polecam w celu definiowania różnych pluginów pod względem “areas”, definiowanych za pomocą obsługi requestów np. inne pluginy dla modułu “admin”, inne dla kontrollera “users” etc… - wszstko jest opisane.

Zasada działania kompilatora:

Poczekamy zobaczymy - na razie zapowiada się ciekawie.

Zaczynamy

Po pierwsze określamy strukturę tabeli dla danych hierarchicznych:

App_Menus:
 actAs:
   NestedSet:
     hasManyRoots: true
     rootColumnName: parent_id
 tableName: menus
 columns:
   id:
     type: integer
     primary: true
     autoincrement: true
   name: string(64)
   type: integer

Powyżej mamy definicję tabeli w której może występować wiele drzeni drzewa, a pole określające dane drzewo nazwane zostało parent_id (w dokumentacji Doctrine, używają root_id jednak w moim przypadku z racji zaszłości historychnych wolę parent_id)

Dzięki temu wpisowi orzymujemy takiego SQL’q:

 CREATE TABLE `t_menus` (
   `id` bigint(20) NOT NULL auto_increment,
   `name` varchar(64) default NULL,
   `parent_id` bigint(20) default NULL,
   `type` bigint(20) default NULL,
   `lft` int(11) default NULL,
   `rgt` int(11) default NULL,
   `level` smallint(6) default NULL,
   PRIMARY KEY  (`id`)
 ) ENGINE=InnoDB DEFAULT CHARSET=utf8

Implementacja:

Dobra wszystko fajnie, ale jak to teraz używać?

Nie ma nic prostrzego, zakładam używanie smartów i to wersji 3, zdaje sobie sprawę że Smarty 3 nie doczekały się jeszcze dobrej dokumentacji, ale zawsze jest kod systemu szablonów - można poczytać :)

Po pierwsze wyciągamy dane z bazy:

public function getTreeFromRoot()
{
 $treeObject = Doctrine_Core::getTable('Model_App_Menus')->getTree();
 $rootColumnName = $treeObject->getAttribute('rootColumnName');
 foreach ($treeObject->fetchRoots() as $root)
 {
   $options = array('root_id' => $root->$rootColumnName);
   return $treeObject->fetchTree($options)->toHierarchy()->toArray();
 }
}

Wynikiem jest tablica wielowymiarowa z zależnościami

Dla ułatwienia sobie wykorzystania tejże tablicy w systemie szablonów deko sobie poczyśćmy wynik, chodzi głównie o to, że tablica z Doctrine’a zawsze zawiera element tablicowy __children nawet jeżeli jest on pusty.

Trywialna funkcja wywala nam puste tablice:

public function flatArray($array)
{
 foreach ($array as $key => $value)
 {
   if(is_array($value))
   {
     if(count($value) != 0) $out[$key] = $this->flatArray($value);
   }
   else
   {
     $out[$key] = $value;
   }
 }
 return $out;
}

Wynik możemy przekazać do Smartów i wyświetlić za pomocą małej rekurencji:

{function name=menu level=0}
{strip}
{foreach $data as $fields}

   {foreach from=$fields item=field key=key}
     {if $level neq "0"}
       {if $key eq "id"}{assign var="ids" value=$field}{/if}
       {if $key eq "name"}
{$field}  (lorem ipsum...){/if}
       {if $key eq "level"}{if $fields|@count eq '7'}{/if}{/if}
     {/if}
     {if $key eq "__children"}
       {menu data=$field level=$level+1}
       {if $level neq "0"}{/if}
     {/if}
   {/foreach}

 {/foreach}
{/strip}
{/function}
{menu data=$childs}

Dzięki temu otrzymamy ładne rzewko w liście.

Zarządzanie:

Budujemy ładną aplikację i chcemy mieć drag-n-drop’owe określenie menu, fajnie ale jak?

Najszybciej :)

Ja jestem strasznie leniwy i średnio lubię javascript’a, więc korzystam z gotowców :) Trzeba zassać sobie mały kodzik do drag-n-dropowego zarządzania drzewami:
Tutaj….

Fajnie działa, jednak zwraca mało ciekawy wynik, zobacz stronę demo ;)

Nie ma problemu, za pomocą Ajaxa obsługujemy i to (funkcja jeszcze nie zoptymalizowana, ale działa):

public function sortmenuAction()
{
 $root_node = $_POST['menu_id'];
 $pola  =$_POST['list'];
 $childs = 0;
 foreach ($_POST['list'] as $key => $value)
 {
   $run=0;
   if($childs != 0)
   {
     $run = 1;
     $childs--;
     $parent_pos = $key - 1;
     while (strstr($pola[$parent_pos],"_") == false){
       $parent_pos--;
     }
     $tmp = explode("_",$pola[$parent_pos]);
     $data = $tmp[0];
     if (strstr($value,"_") != false) {
       $tmp = explode("_",$value);
       $dzieciak = $tmp[0];
     }
     else{
       $dzieciak = $value;
     }
   }
   if($run == 0)
   {
     if (strstr($value,"_") != false)
     {
       $tmp = explode("_",$value);
       $data = $tmp[0];
       $childs = $tmp[1];
       $dzieciak = $data;
       $data = $root_node;
     }
     else
     {
       $dzieciak = $value;
       $data = $root_node;
     }
   }

   $rootMenu = Doctrine_Core::getTable('Model_App_Menus')->findOneById($data);
   $childMenu = Doctrine_Core::getTable('Model_App_Menus')->findOneById($dzieciak);
   $childMenu->getNode()->moveAsLastChildOf($rootMenu);
 }
 echo "Done";
 die();
}

Wsio - działa, sortowanie Ajax’em i wyświetlanie - ogólnie problem drzewa załatwiony w 15 minut :)

Oczywiście kod poniżej jest przystosowany do mojej aplikacji, ale myślę że nie trudno go zmienić pod Wasze potrzeby.

Wynikiem jest tablica z pełną ścieżką do akcji w ZF

public function getAllSystemResources()
{
  $d = Zend_Registry::getInstance();
  $module_dir = $d->config['doctrine']['models_path']."/../modules";
  $temp = array_diff( scandir( $module_dir), Array( ".", "..", ".svn"));
  $modules = array();
  $controller_directorys = array();
  foreach ($temp as $module) {
    if (is_dir($module_dir . "/" . $module."/controllers/")) {
        array_push($modules,$module);
        array_push($controller_directorys, $module_dir . "/" . $module."/controllers/");
    }
  }
  foreach ($controller_directorys as $dir) {
    foreach (scandir($dir) as $dirstructure) {
        if (is_file($dir  . "/" . $dirstructure)) {
            if (strstr($dirstructure,"Controller.php") != false) {
                include_once($dir . "/" . $dirstructure);
            }
        }
    }
  }
  $db_structure = array();
  $db_path = array();
  foreach(get_declared_classes() as $c)
  {
    if(is_subclass_of($c, 'App_Controller_Action'))
    {
      $functions = array();
      foreach (get_class_methods($c) as $f)
      {
        if (strstr($f,"Action") != false)
        {
          array_push($functions,substr($f,0,strpos($f,"Action")));
        }
      }
      $c = strtolower(substr($c,0,strpos($c,"Controller")));
      if (strstr($c,"_") != false)
      {
        $db_structure[substr($c,0,strpos($c,"_"))][substr($c,strpos($c,"_") + 1)] = $functions;
        foreach($functions as $fun)
        {
          $index = substr($c,0,strpos($c,"_")).substr($c,strpos($c,"_") + 1).$fun;
          $db_path[$index] = substr($c,0,strpos($c,"_"))."/".substr($c,strpos($c,"_") + 1)."/".$fun;
        }
      }else
      {
        $db_structure[$default_module][$c] = $functions;
        $db_path[] = $default_module."/".$c."/".$functions;
      }
    }
  }
  return $db_path;
}

Niebawem 4 lata jak używam sprzętów z pod znaku jabłka, muszę pomyśleć jak to uczcić…

Niedawno przeszedłem na czyściutką instalację Leoparda Snow na moim wysłużonym już MacBook’u (polecam wszystkim - druga młodość laptopa).

Na szybko musiałem strorzyć sobie platformę do klikania w PHP, sami wiecie jak to jest - projekty, projekty i jeszcze raz projekty. Dobrze więc jest mieć wszystko czego tylko dusza zapragnie do szybkiego budowania kodu.

Co zassywałem:

• Serwer www, ja preferuję MAMP’a - Strona domowa projektu
• Pakiet XCode - do ściągnięcia po rejestracji tutaj
• Opcjonalnie MacPorts - Strona domowa (jak macie Snow’a to pamiętajcie o dobrej wersji dla tego systemu)
• Program MacCallGrind - dość stary bo z 2008 roku dostępny tutaj, jednak bardzo dobrze działa
• Program MacDGBp - dostępny tutaj
• IDE do PHP, ja jestem fanem TextMate’a, jednak każdy używa czego lubi.
• Do testów PHPUnit - strona domowa projektu
• Dostęp do bazy danych Sequel Pro - strona domowa projektu
• Projektowanie bazy danych MySQL Workbench - strona domowa projektu
• Opcjonalnie dla przyśpieszenia projektowania Zend-Framework - strona domowa
• Opcjonalnie Doctrine - strona domowa

Generalnie przygotowanie na szybko środowiska nie jest trudne, szczególnie jak używa się gotowców.

Ctags w TextMateDla przyśpieszenia pracy przy projektach, szczególnie tych wykorzystujących jakieś Zendy czy inne Symfony polecam TmCodeBrowser, u mnie na Snow niestety nie ruszył z palca, powodem problemów było wpisanie w sktypcie parsującym pliki tagów ctags kodu zmieniającego wielkość znaków katalogów. Skrypt jest w Ruby’m więc zmiana go nie powinna być dla nikogo problematyczna (a jeżeli tak, to może warto deko poczytać o ruby’m - bo to fajny język jest).

Źródło: http://cargocollective.com/erikjonsson

Świetna sprawa, szczególnie kiedy okablowanie jest jedyną rzeczą, która tak naprawdę ogranicza.

http://github.com/sbenhaim/tm-ctags-tmbundle/

Działa świetnie (no prawie idealnie) - parę małych zmian i będzie git (he he he jak sama nazwa wskazuje git-hub :P )

Przykład ActionPerformed:

private void jButton1ActionPerformed(java.awt.event.ActionEvent evt)
{
	if(praca != null && !praca.isDone()) return;
	praca  = new pracuje();
	praca.execute();
}

Implementacja klasy pracuje:

private class pracuje extends SwingWorker
{
	@Override
	public Integer doInBackground()
	{
		//Robie duzo obliczen
		wynik = jakiesobliczenia();
		return wynik;
	}

	@Override
	protected void done()
	{
		System.out.println("done");
		jLabel5.setText( "Zrobione" );
	}
}

Czyś nie przyjemnie ? Mnie się bardzo ta metoda podoba.

Click To Play

czekam na kod ;)

Enjoy.

Nokia communicator + Mighty Mouse BT = quake fuun ;) from Aleksander Cynarski on Vimeo.

Kolejne w naszym kraju absudry to np.

Samorządy lokalne odgrywają zasadniczą rolę w rozpowszechnianiu infrastruktury światłowodowej – twierdzi Gabrielle Gauthey, wiceprezes firmy Alcatel Lucent

Zgodzę się, w innych krajach unijnych może i tak - ale w Polsce, ciężko to widzę. Może za wyjątkiem miast i dużych gmin, ale tam gdzie aż się o taką infrastrukturę prosi to nie ma nic. Providerom nie opłaca się inwestować w podobne tematy - sam pracuję w takiej firmie i wcale się nie dziwię, że nie inwestują - bo po co ? Przychód jest znikoumy, koszty duże. Pamiętam, jak parę miesięcy temu rozmawailem ze znajomym na temat tworzenia sieci szkieletowych w małych gminach - to się da zrobić i to całkiem prosto, pomysł jest szukamy wykonawcy ;)

Ciekawą wzmianką, która napawa optymizmem:

Gabrielle Gauthey zwraca też uwagę, że w 27 krajach Unii Europejskiej aż 75 proc. aktywnych światłowodowych sieci dostępowych to tzw. sieci miejskie, które są administrowane przez przedsiębiorstwa komunalne lub inne przedsiębiorstwa użyteczności publicznej.

No ale do rzeczy:

{REPO}/hooks/post-commit (skrypt z bitem wykonywalności)

#!/bin/sh
/usr/local/bin/update

Sam skrypt update w moim przypadku to C:

#include
#include
#include
int main(void)
{
	execl("/path/to/svn", "svn", "update", "--username",
	"USERNAME", "--password", "PASSWORD", "--no-auth-cache",
	"/path/to/svnsite/",  (const char *) NULL);
	return(EXIT_FAILURE);
}

gcc update.c -o update
cp update /usr/local/bin
chmod +s /usr/local/bin/update

W całym kodzie ważny jest –no-auth-cache, ponieważ bez tego system będzie prosić o dopowiedź w jaki sposób przchowywać hasła w pliku cache, jakoże wykonywane jest to przez użytkownika apache (w moim przypadku), który nie posiada własnego shella i home (oczywiste), pytanie takie jest powodem nie działania skryptu.

Od pewnego czasu z mą małżonką (najczęściej w żartach) kłócę się o “najważniejsze zakupy”, od paru miesięcy dla mnie najważniejszym zakupem był przenośny EEG - mam strasznego wkręta na stworzenie prostego interfejsu opartego o EEG problem to nie jest bo rozwiązania takie są, jednak mnie bardzo zależało na jakiejś bardziej “nie życiowej” implementacji. Powszechnie znany już chyba wygaszacz Soundstream (OSX) wykorzystujący mikrofon do wizualizacji dżwięku. Bardzo ładnie napisane, a przede wszystkim ładnie wygląda - ot taki ficzer. O ile było by przyjemne dla oka i ucha stworzenie prostego interfejsu bazującego na EEG do wizualizacji - substancje psychoaktywne i można spokojnie podpinać to do iChat’a, tak aby rozmówca widział dokładnie co się z naszym mózgu dzieje - może w danym momencie da nam święty spokój.

Wracając do pragmatyzmu, bardzo miłym aspektem dzisiejszej podróży pociągiem do Krakowa okazał się news na Hack a day o właśnie takim interfejsie do Twitter’a - bu szkoda, że na takie rzeczy mają czas tylko na uczelniach technicznych. Swoją drogą ciekawy jestem co by powiedział mój czif, że na pytanie “co aktualnie wykonuję”, odpowiedział bym: “wlaśnie podłączam sobie encefalogram do parsowania danych.”

A może to jest myśl ? :)

• ODBCM
• mysql
• pgsql

Chcąc mieć bazę jak najbardziej jak to nazywam “strict” oraz mieć ją zupełnie za darmo stwierdziłem, że idealny będzie pgsql. Wstępna konfiguracja danych potrzebnych do połączenia z bazą danych znajdują się w /etc/asterisk/res_pgsql.conf:

	[general]
	dbhost=127.0.0.1
	dbport=5432
	dbname=asterisk
	dbuser=asterisk
	dbpass=asterisk

Poniżej pełny scheme wraz z założeniem odpowiedniej bazy i roli w psql:

	-- ASTERISK psql Scheme by paramah
	CREATE DATABASE  asterisk;
	CREATE USER asterisk WITH PASSWORD 'asterisk';
	GRANT ALL PRIVILEGES ON DATABASE asterisk to asterisk;
	-- Asterisk SIP and IAX accounts
	CREATE TABLE t_conf_sip (
	  id serial NOT NULL,
	  name character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  accountcode character varying(20),
	  amaflags character varying(7),
	  callgroup character varying(10),
	  callerid character varying(80),
	  canreinvite character varying(3) DEFAULT 'yes',
	  context character varying(80) DEFAULT 'default',
	  defaultip character varying(15),
	  dtmfmode character varying(7),
	  fromuser character varying(80),
	  fromdomain character varying(80),
	  host character varying(31) DEFAULT '' NOT NULL,
	  insecure character varying(4),
	  "language" character varying(2),
	  mailbox character varying(50),
	  md5secret character varying(80),
	  nat character varying(5) DEFAULT 'yes' NOT NULL,
	  permit character varying(95),
	  deny character varying(95),
	  mask character varying(95),
	  pickupgroup character varying(10),
	  port character varying(5) DEFAULT '' NOT NULL,
	  qualify character varying(3),
	  restrictcid character varying(1),
	  rtptimeout character varying(3),
	  rtpholdtimeout character varying(3),
	  secret character varying(80),
	  "type" character varying DEFAULT 'friend' NOT NULL,
	  username character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  disallow character varying(100) DEFAULT 'all',
	  allow character varying(100) DEFAULT 'g729;ilbc;gsm;ulaw;alaw',
	  musiconhold character varying(100),
	  regseconds bigint DEFAULT 0::bigint NOT NULL,
	  ipaddr character varying(15) DEFAULT '' NOT NULL,
	  regexten character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  cancallforward character varying(3) DEFAULT 'yes'
	);
	ALTER TABLE t_conf_sip OWNER TO asterisk;
	-- Asterisk Extensions
	CREATE TABLE t_conf_extensions (
	 id serial NOT NULL,
	 context character varying(20) DEFAULT '' NOT NULL,
	 exten character varying(20) DEFAULT '' NOT NULL,
	 priority smallint DEFAULT 0 NOT NULL,
	 app character varying(20) DEFAULT '' NOT NULL,
	 appdata character varying(128)
	);
	ALTER TABLE t_conf_extensions OWNER TO asterisk;
	-- Asterisk VoiceMail users
	CREATE TABLE t_voicemail_users (
	  id serial NOT NULL,
	  customer_id bigint DEFAULT (0)::bigint NOT NULL,
	  context character varying(50) DEFAULT '' NOT NULL,
	  mailbox bigint DEFAULT (0)::bigint NOT NULL,
	  "password" character varying(4) DEFAULT '0' NOT NULL,
	  fullname character varying(50) DEFAULT '' NOT NULL,
	  email character varying(50) DEFAULT '' NOT NULL,
	  pager character varying(50) DEFAULT '' NOT NULL,
	  stamp timestamp(6) without time zone NOT NULL
	);
	ALTER TABLE t_voicemail_users OWNER TO asterisk;
	-- Asterisk queue
	CREATE TABLE t_queue (
	  name varchar(128),
	  musiconhold varchar(128),
	  announce varchar(128),
	  context varchar(128),
	  timeout int8,
	  monitor_join bool,
	  monitor_format varchar(128),
	  queue_youarenext varchar(128),
	  queue_thereare varchar(128),
	  queue_callswaiting varchar(128),
	  queue_holdtime varchar(128),
	  queue_minutes varchar(128),
	  queue_seconds varchar(128),
	  queue_lessthan varchar(128),
	  queue_thankyou varchar(128),
	  queue_reporthold varchar(128),
	  announce_frequency int8,
	  announce_round_seconds int8,
	  announce_holdtime varchar(128),
	  retry int8,
	  wrapuptime int8,
	  maxlen int8,
	  servicelevel int8,
	  strategy varchar(128),
	  joinempty varchar(128),
	  leavewhenempty varchar(128),
	  eventmemberstatus bool,
	  eventwhencalled bool,
	  reportholdtime bool,
	  memberdelay int8,
	  weight int8,
	  timeoutrestart bool,
	  PRIMARY KEY (name)
	) WITHOUT OIDS;
	ALTER TABLE t_queue OWNER TO asterisk;
	-- Asterisk queue member
	CREATE TABLE t_queue_member
	(
	  queue_name varchar(128),
	  interface varchar(128),
	  penalty int8,
	  PRIMARY KEY (queue_name, interface)
	) WITHOUT OIDS;
	ALTER TABLE t_queue_member OWNER TO asterisk;
	-- Asterisk CDR
	CREATE TABLE t_cdr (
	  calldate timestamp with time zone DEFAULT now() NOT NULL,
	  clid character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  src character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  dst character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  dcontext character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  channel character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  dstchannel character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  lastapp character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  lastdata character varying(80) DEFAULT '' NOT NULL,
	  duration bigint DEFAULT 0::bigint NOT NULL,
	  billsec bigint DEFAULT 0::bigint NOT NULL,
	  disposition character varying(45) DEFAULT '' NOT NULL,
	  amaflags bigint DEFAULT 0::bigint NOT NULL,
	  accountcode character varying(20) DEFAULT '' NOT NULL,
	  uniqueid character varying(32) DEFAULT '' NOT NULL,
	  userfield character varying(255) DEFAULT '' NOT NULL
	);
	ALTER TABLE t_cdr OWNER TO asterisk;
	GRANT ALL ON TABLE t_cdr TO asterisk;
	GRANT ALL ON TABLE t_conf_extensions TO asterisk;
	GRANT ALL ON TABLE t_conf_sip TO asterisk;
	GRANT ALL ON TABLE t_voicemail_users TO asterisk;
	GRANT ALL ON TABLE t_queue_member TO asterisk;
	GRANT ALL ON TABLE t_queue TO asterisk;

Tutaj wszystko jest jasne, ale jak zrobić aby poszczególne funkcjonalności były przechowywane w bazie i realizowane były w trybie RealTime - nic prostrzego:

W pierwszej kolejności edytujemy sobie pliczek /etc/aterisk/extconfig.conf:

	[settings]
	extensions => pgsql,asterisk,extensions_conf
	ext_test => pgsql,asterisk,t_conf_extensions
	;Reszta
	sipusers   => pgsql,asterisk,t_conf_sip
	sippeers   => pgsql,asterisk,t_conf_sip
	iaxusers   => pgsql,asterisk,t_conf_sip
	iaxpeers   => pgsql,asterisk,t_conf_sip
	voicemail  => pgsql,asterisk,t_voicemail_users
	queues     => pgsql,asterisk,t_queue
	queue_members => pgsql,asterisk,t_queue_member
	;meetme => mysql,conferences

Dla pewności proponuję wyzerować /etc/asterisk/sip.conf

Dla testu można dodać użytkownika:

	INSERT INTO t_conf_sip (name, nat, secret, host, context) VALUES ('666', 'yes', 'dupa', 'dynamic', 'default');

Teraz zajmiemy się dialplanem i ogólnie extensions.conf:

	[general]
	static=no
	writeprotect=no
	clearglobalvars=no
	[globals]
	CONSOLE=Console/dsp
	IAXINFO=guest
	TRUNK=Zap/G2
	TRUNKMSD=1
	[default]
	switch => Realtime/default@extensions
	[test]
	switch => Realtime/default@ext_test
	[dynivr]
	exten => test,1,AGI(agi://localhost)

Prosty extension:

	INSERT INTO t_conf_extensions VALUES (2,'default', 700, 1, 'Playback' ,'demo-echotest');

I to wszystko :)

Smacznego, bo Asterisk teraz jest w 100% dynamiczny, oczwiście można jeszcze dodać do tego queue, voicemail etc…

Pisane w sumie na wykładach z zupełnie czegoś innego, jak znajdę znowu chwilkę czasu na następnych wykładach dopieszczę.

Dla ułatwienia i dla leniwych umieszczam SQL: /dasterisk/asterisk.sql

Proste porównywanie danych można wykonać na wiele sposobów, możemy zastosować metody leksykalne w celu parowania danych, możemy stosować proste i oczywiste relacje na danych, możemy w miarę oczywisty sposób stworzyć proste rekurencje w algorytmach klasyfikujących tak aby zwyczajnie zawężały swoje przestrzenie, mogą również z pomocą przyjść nam metody adaptacyjne. Wtedy praca okazuje się nawet ciekawa i w pewnym momencie potrafi w dość oczywisty sposób skierować na http://archive.ics.uci.edu/ml/, swoją drogą bardzo ciekawą lekturę, dlatego pracę czasami można zwyczajnie polubić.

Ciekawe jak wiele osób zastanawiających się nad doskonałym IVR’em pomyślało o selekcji osoby dzwoniącej za pomocą cech głosu, hmm.. jak zawsze statystykę pozwala nam określić google

Wyniki 1 - 10 spośród około 773,000,000 dla zapytania sex.
Wyniki 1 - 10 spośród około 3,430 dla zapytania genetic algorithm in IVR.

i tak sobie myślę, że mnie to właściwie nie dziwi.

To jest dopiero cud współczesnej balsamizacji, bo mówi się że Rosjanie tacy wielcy bo mają Lenina. Wielkie mi co, on tylko leży, a u nas zespół Kombii nie dość że się nie rozkłada w trakcie teledysku, to się jeszcze rusza.

Źródło: http://englishrussia.com/?p=642

Zastanawiasz się dlaczego tak jest, ostatnimi czasy większość informacji dostarczana jest pod nos, ludzie popadają w “tryndy” bo tak jest fajnie, dobre technologie to takie które posiadają tutoriale, dużo screencastów oraz przynajmniej jeden portal “społecznościowy” dla wymiany doświadczeń. Widać, że ludziom się nie chce i nie jest to jednak “zasada 10k godzin” to jest zwyczajne lenistwo. Po co grzebać w poszukiwaniu fukncji, której działanie jest dla nas nie do końca poprawne - poczekajmy może będzie lepiej. Hakowanie możliwości aplikacji stało się czymś abstrakcyjnym, dla większości “młodego pokolenia” bezsensem - bo jak nie mam tutoriala znaczy, że soft jest do dupy. Czas jakiś temu zacząłem studiować, ot po prostu, trochę dla papiera, trochę aby uciec. Pod jednym kątem studia są miejscem wymiany doświadczeń, przynajmniej tak mnie uczono na filozofii - spotykasz się z ludźmi o podobnych zainteresowaniach i możesz z nimi wymienić wiedzę i poglądy. Jak się słyszy od osoby, że “nie będzie zaglądać do logów, wyłączy albo przeinstaluje” - lub też “to mnie nie kręci” myslę sobie, po co…

Od dłuższego czasu brakuje mi pożywki intelektualnej w pracy zawodowej, jedyną pożywką dla umysłu jaką ostatnio spożywam są dyskusje z moją małżonką i znajomymi na tematy nie techniczne, filozofia, sztuka - co prawda po dłuższym czasie ostrego sporu, połowa ludzi w gronie przynaje się do solipsyzmu i na tym kończy się płonna wymiana zdań - bo z solipsystą nie można dyskutować :)

Poznawanie nowych rzeczy związanych stricte z pracą jest praktycznie czynnością fizjologiczną - ot po prostu wlatuje lub wylatuje. Myślę nad zmianą zawodu na korzenio-plastykę, bo wszystko co cię otacza to i tak wytwór Twojej wyobraźni.

#!/usr/local/bin/ruby
require 'rubygems'
require 'curl-multi'
require 'json'
curl = Curl::Multi.new
towns = Array.new
letters = ('a'..'z')
on_success_town = lambda do |body|
puts JSON.parse(body)
end
on_failure = lambda do |ex|
puts 'Failure.'
puts ex
end
letters.each do |letter|
curl.get('http://strefaklienta.upc.pl/cckservices/rfs/city?q='+letter+'&limit=999', on_success_town, on_failure)
curl.select([],[]) while curl.size > 0;
end

W wyniku otrzymamy listę miast w zasięku sieci UPC, oczywiście można pójść kawałek dalej i otrzymać listę ulic, a nawet numery bloków dołożyć do tego googlemaps i w parę minut mamy bardzo dokładną mapkę zasięgu sieci UPC, dane na pozór mało istotne, ale jak się tak głębiej zastanowić to mogą się okazać przydatne.

Kawałek output’u z powyższego sktyptu:

	(...)
	Bukowno k. Olkusza
	Bydgoszcz
	Bytom
	Chęciny
	Chełm
	Chorzów
	Ciechanów
	Czeladź
	Czerwionka Leszczyny
	Częstochowa
	Dąbrowa Górnicza
	Dzierżoniów
	Gdańsk
	Gdynia
	Gliwice
	(...)

Dzisiaj okazało się, że potrzebuję mieć zdalnego dostępu do repo (znowu lenistwo) stwierdziłem, że użyjemy git’a. Jak to zrobić ?

bash> ssh example.com
example:~> mkdir git
example:~> cd git
example:~/git/> mkdir app.git
example:~/git/> cd app.git
example:~/git/app.git/> git --bare init
example:~/git/app.git/> ls -l
total 16
-rw-r--r--  1 1005  0   23 27 gru 20:10 HEAD
drwxr-xr-x  2 1005  0  512 27 gru 20:10 branches
-rw-r--r--  1 1005  0   66 27 gru 20:10 config
-rw-r--r--  1 1005  0   58 27 gru 20:10 description
drwxr-xr-x  2 1005  0  512 27 gru 20:10 hooks
drwxr-xr-x  2 1005  0  512 27 gru 20:10 info
drwxr-xr-x  4 1005  0  512 27 gru 20:10 objects
drwxr-xr-x  4 1005  0  512 27 gru 20:10 refs
example:~/git/app.git/> exit
bash> cd ~/MyProj/app
bash> git remote add origin ssh://example.com/~/git/app.git
bash> git push origin master
bash> cat .git/config
[core]
        repositoryformatversion = 0
        filemode = true
        bare = false
        logallrefupdates = true
        ignorecase = true
[remote "origin"]
        url = ssh://example.com/~/git/app.git
        fetch = +refs/heads/*:refs/remotes/origin/*
[branch "master"]
        remote = origin
        merge = refs/heads/master

Ot i wszystko, po ssh szybkie repo.

gem install passenger
passenger-install-apache2-module

Skrypt sam wyszuka źródła apache, skomplikuje sobie modulik i poprosi o wklejenie kodu do konfoguracji apache:

LoadModule passenger_module /usr/local/lib/ruby/gems/1.8/gems/passenger-2.0.6/ext/apache2/mod_passenger.so
PassengerRoot /usr/local/lib/ruby/gems/1.8/gems/passenger-2.0.6
PassengerRuby /usr/local/bin/ruby18

Działa i śmiga.

Dla debianowców (Ubuntu):

deb http://apt.brightbox.net hardy main

• Ruby On Rails - Weblog
• Merb Homepage
• Ruby on Rail - Merb

Swoją drogą informacja daje jeszcze jeden pozytywny aspekt, że dwa zupełnie odrębne projekty, których użytkownicy toczyli mniejsze lub większe boje, zaś twórcy mieli deko inne podejście do rozwiązywanych problemów mogły się połączyć. Ciekawe czy ten krok poniesie za sobą inne ciekawe fuzje.

Przykro mi bardzo, ale mnie się to zupełnie nie podoba. Rozumiem, że serwisy sołecznościowe muszą jakoś zarabiać na swoje utrzymanie, jednakże czy użytkownik nie powinien wyrażać zgody na serwowanie pewnych treści na jego stronie domowej? W końcu jest to, i tu posłużę się pewnym uogólnieniem, strona prywatna - przynajmniej “profil” tak traktuję. Osobiście nie mam nic przeciwko AdWords’om ale chciałbym mieć możliwość wykluczania pewnych treści. Jestem za wolnością informacji, ale na Marduk’a nie dewocjonalia.

defaults write com.apple.finder AppleShowAllFiles Yes
killall Finder

Po ponownym odpaleniu Finder’a mamy już pliczki w okienkach.

Smacznego.

Pierwsze co trzeba zrobić to zainstalować bliblioteki LDAP dla Ruby’ego:

gem install ruby-net-ldap

Jak już mamy biblioteki to piszemy nasz pierwszy skrypt, powiedzmy LDAP’owy “Hello World”:

require 'rubygems'
require 'net/ldap'
username = 'user'
password = 'passwd'
ldap = Net::LDAP.new(:host => 'ldap.example.com', :base => 'ou=Users,dc=example,dc=com')
filter = Net::LDAP::Filter.eq('uid', username)
ldap.search(:filter => filter) {|entry| username = entry.dn}
ldap.auth(username, password)
if ldap.bind
  print "Hello World :D";
else
  print "Bye World !!!";
end

Właściwie to wszystko - działa. Reszta już powiedzmy jest prosta, szukanie, dodawanie, usuwanie - jak w LDAP’ie :)

Polecam również wątek na Google Groups na ten temat.

Smacznego.

Jak to zrobić i tak aby działało ? (specjalnie dla ciebie misiek zeby nie było - Debian like) co .zshrc (lub .bashrc) wiem wiem jak to niejaki ktoś mówi bash jest lepszy ;P

keychain --eval id_rsa
host=`uname -n```

. $HOME/.keychain/$host-sh
. $HOME/.keychain/$host-sh-gpg

Oczywiście nazwa id_rsa będzie różna w zależności od nazwy wygenerowanych wcześniej kluczy.

do ~/.ssh/config (lub globalnie /etc/ssh/ssh_config)

Host *
   ForwardAgent yes

Wsio.

Smacznego misiek.

Hack:

trac:/home/trac/sites# diff /usr/share/python-support/trac/trac/notification-orig.py /usr/share/python-support/trac/trac/notification.py
87c87,90
<
---
>
>     force_plain = BoolOption('notification', 'force_plain', 'false',
>         """Force AUTH PLAIN in SMTP Authentication.""")
>
162a166
>         self._force_plain = self.env.config.getbool('notification', 'force_plain')
279c283
<         # self.server.set_debuglevel(True)
---
>         self.server.set_debuglevel(True)
285a290,292
>         if self._force_plain:
>             self.server.ehlo()
>             self.server.esmtp_features["auth"] = "LOGIN PLAIN"

W trac.ini dodajemy:

	[notification]
	force_plain = true

I wszystko powinno ładnie klikać.

Przegrane dane na serwer po FTP, wszystko niby okey, ale uups coś nie tak provider zawalił, przecież oni mają dobrze napisany kod aplikacji.

- Tak, tak proszę Pana, zmieniłem duże litery w nazwach plików na małe i powinno działać - rzecze admin do “młodego dynamicznego orła”.

A to serwer nie jest na windowsie ?

“Jesteśmy dynamicznie rozwijającymi się programistami, korzystamy z jedynie słusznych systemów Open Source”, Joomla i Mambo. I tu mam niestety za złe ruchowi Open Source, niestety rewolucja technologiczna poszła nieco w innym kierunku, niż Oni sobie to wyobrażali i co gorsza ma się dobrze. Patrząc ostatnio na strony poświęcone freelancingowi zaciekawia mnie fakt, że OpenSource stał się teraz swoistą szmatką do wycierania niedoskonałości twórców oprogramowania. Zgadzam się z twierdzeniem, że nie ma sensu wyłamywać otwartych drzwi, ale na boga niech przynajmniej wiadomo co to są drzwi!

Jak to teraz wygląda, jestem młody, dynamiczny, klik klik, google.pl, klik klik, darmowy CMS, klik klik, tak, taak, ehe…. klik klik. Joomla, klik klik, forum, klik klik, tap tap klik. Jak zainstalować Joomle, co potrzebuje? klik, klik, tap tap tap, oo dzięki. No jestem już wymiataczem, klik klik, zumi.pl klik klik tap tap, urząd skarbowy klkk klik, google.pl tap tap zakładanie firmy, klik ok. Jestem wymiataczem i mam firmę. Klikk, klik, albo nie. Taato masz znajomych z firmami, może chcą stronę ? Klik klik, o dzięki. Tak, zrobilem już wiele dużych projektów. Klik, tap tap, oo dziękuję. A potem na serwisach freelanceingowych jest informacja:

	Interesuje mnie zleceniee komus pocięcia nieskomplikowanego (trudność: 5/10) layoutu WWW.
	Nie tabele, lecz DIVy. KOD NIE MUSI SIE WALIDIOWAĆ.
	Praca, że tak powiem, może byc zrobiona na "od**al się", poniewaz zależy mi na czasie.
	Wazne żeby były DIVy :)
	Firmom dziękuje, cena odgrywa decydująca rolę. najchętniej freenalcer, który chce liczyć na jeszcze kilka (może kilkanaście) takich zleceń, na które ja nie mam czasu.)

Przykre. A jest tego wiecej. Nie tak dawno bo jakieś 3 miesiące temu miałem wątpliwą przyjemność z tzw. fachowcami webmasterami, jachwe uchowaj. Chcieli oni zdalny dostęp do bazy MySQL, zostali poproszeni o IP z jakiego będą się łączyć. Nie trudno było przewidzieć, że otrzymam ip w postaci 192.168.x.y - no pięknie. Ale to nie koniec całej sprawy, poproszeni o zewnętrzny ip ucichli na około 3 dni, uff po przeczytaniu chyba całego internetu i nauczeniu się na pamięć parunastu haseł z wiki i nonsenso-pedii wysłali adres ip. Ok, jest dobrze. Ale cóż to, email od fachowca nr. 2 oczywiście z tzw. opierdolem, że nie działa połączenie z bazą danych. Patrzę w logi, żadnych prób. Odpowiadam na zarzuty, pytaniem o konfigurację klienta. W odpowiedzi dostaję adres bazy danych: 127.0.0.1 - ARGH….. A potem się ludzie dziwią, że admini to taka dziwna grupa społeczna. Przepraszam bardzo, ale zanim ktoś weźmie firmę “dynamiczną” to niech sprawdzi ich poziom IQ, pogrzebie w IPN’ie - bo to może być, nie daj boże firma “fachowa i dynamiczna”, a nie dość tego “młoda”.

noatime,nodiratime

Zmiana widocznie poprawi szybkość działania.

Wygląda to tak:

parenaście razy wywalałem baze (szybciej) bo nie wychodziło jak miało wychodzić ;) do tego prosty zbiór komend na użytkowniku postgres:

dropdb   masterdns  #kasyjemy baze
createdb masterdns  #tworzymy baze
createlang plpgsql masterdns #dodajemy obsługę perl'a dla bazy

ostatnia wymagała doinstalowania bibliotek ;)

Struktura bazy:

CREATE TABLE dns_zones (
  id                 SERIAL8 PRIMARY KEY,
  origin             VARCHAR(255) UNIQUE NOT NULL,
  ns                 VARCHAR(255) NOT NULL,
  mbox               VARCHAR(255) NOT NULL,
  serial             INT8 NOT NULL DEFAULT '1',
  refresh            INT4 NOT NULL DEFAULT '10800',  -- 3 hours
  retry              INT4 NOT NULL DEFAULT '3600',   -- 1 hour
  expire             INT4 NOT NULL DEFAULT '604800', -- 1 week
  ttl                INT4 NOT NULL DEFAULT '3600');  -- 1 hour
CREATE TABLE dns_resource_types (
  id                 SERIAL8 PRIMARY KEY,
  name               VARCHAR(255) NOT NULL,
  description        TEXT
);
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('A', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('AAAA', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('CNAME', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('HINFO', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('MX', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('NS', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('PTR', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('SRV', '');
INSERT INTO dns_resource_types (name, description) VALUES
    ('TXT', '');
CREATE TABLE dns_resources (
  id                 SERIAL8 PRIMARY KEY,
  dns_zone_id        INT8 NOT NULL REFERENCES dns_zones ON DELETE CASCADE ON UPDATE CASCADE,
  dns_resource_type_id INT8 NOT NULL REFERENCES dns_resource_types,
  name               VARCHAR(64) NOT NULL,
  data               VARCHAR(255) NOT NULL,
  aux                INT4 NULL DEFAULT NULL,
  ttl                INT4 NULL DEFAULT NULL);

Należy stworzyć użytkownika pdns, nadać prawa etc..

-- Create pdns role
CREATE SCHEMA pdns AUTHORIZATION pdns;
SET search_path TO pdns,public;
-- Pole możemy oczywiście dowolnie zmieniać i modyfikować:
CREATE TYPE record_type AS ENUM ('A', 'AAAA', 'AFSDB', 'CERT', 'CNAME',
    'DNSKEY', 'DS', 'HINFO', 'KEY', 'LOC', 'MX', 'NAPTR', 'NS', 'NSEC', 'PTR',
    'RP', 'RRSIG', 'SOA', 'SPF', 'SSHFP', 'SRV', 'TXT');
CREATE TYPE domain_type AS ENUM ('NATIVE', 'MASTER', 'SLAVE',
    'SUPERSLAVE');
CREATE TABLE domains (
  id                 INT8 PRIMARY KEY,
  name               VARCHAR(255) UNIQUE NOT NULL,
  master             VARCHAR(255) DEFAULT NULL,
  last_check         INT DEFAULT NULL,
  type               DOMAIN_TYPE NOT NULL,
  notified_serial    INT DEFAULT NULL,
  account            VARCHAR(40) DEFAULT NULL
);
CREATE TABLE records (
  id                 SERIAL8 PRIMARY KEY,
  domain_id          INT8 NOT NULL REFERENCES domains ON DELETE CASCADE,
  name               VARCHAR(255) NOT NULL,
  type               RECORD_TYPE NOT NULL,
  content            VARCHAR(255) NOT NULL,
  ttl                INT DEFAULT NULL,
  prio               INT DEFAULT NULL,
  change_date        INT DEFAULT NULL,
  ref_id             INT8 DEFAULT NULL
);
CREATE INDEX records_name_index ON records (name);
CREATE INDEX records_name_type_index ON records (name, type);
CREATE INDEX records_domain_id_index ON records (domain_id);
SET search_path TO "$user",public;
GRANT ALL PRIVILEGES ON pdns.domains TO pdns;
GRANT ALL PRIVILEGES ON pdns.records TO pdns;

A teraz najtrudniejsza sprawa, czyli zdefiniowanie logiki dla danych

CREATE OR REPLACE FUNCTION concat_hosts_func(text, text) RETURNS text AS $$
  DECLARE
  BEGIN
    IF ($1 = '' OR $1 IS NULL) THEN
      RETURN $2;
    END IF;
    RETURN ($1 || '.' || $2);
  END;
$$ LANGUAGE plpgsql;
CREATE OR REPLACE FUNCTION dns_zones_update_increment_serial_func () RETURNS TRIGGER AS $$
  DECLARE
  BEGIN
    IF (NEW.serial <= OLD.serial) THEN
      NEW.serial := OLD.serial + 1;
    END IF;
    RETURN NEW;
  END
$$ LANGUAGE plpgsql;
CREATE OR REPLACE FUNCTION dns_resources_increment_dns_zones_serial_func () RETURNS TRIGGER AS $$
  DECLARE
  BEGIN
    IF (TG_OP = 'INSERT' OR TG_OP = 'UPDATE') THEN
      UPDATE dns_zones SET serial=serial+1 WHERE id=NEW.dns_zone_id;
      RETURN NEW;
    ELSIF (TG_OP = 'DELETE') THEN
      UPDATE dns_zones SET serial=serial+1 WHERE id=OLD.dns_zone_id;
      RETURN OLD;
    END IF;
    RETURN NULL;
  END
$$ LANGUAGE plpgsql;
CREATE TRIGGER dns_zones_update_increment_serial_trigger
  BEFORE UPDATE ON dns_zones
  FOR EACH ROW EXECUTE PROCEDURE
    dns_zones_update_increment_serial_func();
CREATE TRIGGER dns_resources_increment_dns_zones_serial_trigger
  AFTER INSERT OR UPDATE OR DELETE ON dns_resources
  FOR EACH ROW EXECUTE PROCEDURE
    dns_resources_increment_dns_zones_serial_func();
CREATE OR REPLACE FUNCTION dns_zones_powerdns_func () RETURNS TRIGGER AS $$
  DECLARE
  BEGIN
    IF (TG_OP = 'INSERT') THEN
      INSERT INTO pdns.domains (id, name, type) VALUES (NEW.id, NEW.origin, 'MASTER');
      INSERT INTO pdns.records (domain_id, name, type, content, ttl) VALUES (NEW.id, NEW.origin, 'SOA',
        (NEW.ns || ' ' || NEW.mbox || ' ' || NEW.serial || ' ' || NEW.refresh || ' ' ||
        NEW.retry || ' ' || NEW.expire || ' ' || NEW.ttl), NEW.ttl);
      RETURN NEW;
    ELSIF (TG_OP = 'UPDATE') THEN
      IF (NEW.origin <> OLD.origin) THEN
        UPDATE pdns.domains SET name=NEW.origin WHERE id=NEW.id;
        UPDATE pdns.records SET name=NEW.origin WHERE domain_id=NEW.id AND type='SOA';
      END IF;
      IF (NEW.ns <> OLD.ns OR
          NEW.mbox <> OLD.mbox OR
          NEW.serial <> OLD.serial OR
          NEW.refresh <> OLD.refresh OR
          NEW.retry <> OLD.retry OR
          NEW.expire <> OLD.expire OR
          NEW.ttl <> OLD.ttl) THEN
        UPDATE pdns.records SET content=(NEW.ns || ' ' ||
            NEW.mbox || ' ' || NEW.serial || ' ' || NEW.refresh || ' ' ||
            NEW.retry || ' ' || NEW.expire || ' ' || NEW.ttl),
            ttl=NEW.ttl
          WHERE domain_id=NEW.id AND type='SOA';
      END IF;
      RETURN NEW;
    ELSIF (TG_OP = 'DELETE') THEN
      DELETE FROM pdns.domains WHERE id=OLD.id;
      RETURN OLD;
    END IF;
    RETURN NULL;
  END
$$ LANGUAGE plpgsql;
CREATE OR REPLACE FUNCTION dns_resources_powerdns_func () RETURNS TRIGGER AS $$
  DECLARE
    origin_l VARCHAR(255);
    type_l pdns.RECORD_TYPE;
    ttl_l INT4;
  BEGIN
    IF (TG_OP = 'DELETE') THEN
      DELETE FROM pdns.records WHERE ref_id=OLD.id;
      RETURN OLD;
    END IF;
    IF (NEW.ttl IS NULL) THEN
      SELECT ttl INTO ttl_l FROM dns_zones WHERE id=NEW.dns_zone_id;
    ELSE
      ttl_l := NEW.ttl;
    END IF;
    IF (TG_OP = 'INSERT') THEN
      SELECT origin INTO origin_l FROM dns_zones WHERE id=NEW.dns_zone_id;
      SELECT name INTO type_l FROM dns_resource_types WHERE id=NEW.dns_resource_type_id;
      INSERT INTO pdns.records (domain_id, name, type, content, ttl, prio, ref_id) VALUES
        (NEW.dns_zone_id, concat_hosts_func(NEW.name, origin_l), type_l,
         NEW.data, ttl_l, NEW.aux, NEW.id);
      RETURN NEW;
    ELSIF (TG_OP = 'UPDATE') THEN
      SELECT origin INTO origin_l FROM dns_zones WHERE id=NEW.dns_zone_id;
      SELECT name INTO type_l FROM dns_resource_types WHERE id=NEW.dns_resource_type_id;
      UPDATE pdns.records SET domain_id=NEW.dns_zone_id,
        name=concat_hosts_func(NEW.name, origin_l), type=type_l,
        content=NEW.data, ttl=ttl_l, prio=NEW.aux WHERE ref_id=NEW.id;
      RETURN NEW;
    END IF;
    RETURN NULL;
  END
$$ LANGUAGE plpgsql;
CREATE TRIGGER dns_zones_powerdns_trigger
  AFTER INSERT OR UPDATE OR DELETE ON dns_zones
  FOR EACH ROW EXECUTE PROCEDURE
    dns_zones_powerdns_func();
CREATE TRIGGER dns_resources_powerdns_trigger
  AFTER INSERT OR UPDATE OR DELETE ON dns_resources
  FOR EACH ROW EXECUTE PROCEDURE
    dns_resources_powerdns_func();

Własności relacji: Relacja zwrotna:

\forall x \in A  \qquad  xRx

Relacja przeciwzwrotna:

\forall x \in A  \qquad   x\not Rx

Relacja symetryczna:

xRy \Rightarrow yRx

Relacja przeciwsymetryczna:

xRy \Rightarrow y\not Rx

Relacja antysymetryczna:

xRy \cap yRx \Rightarrow x=y

(xRy \cap y\neq x \Rightarrow y \not Rx)

Relacja przechodnia:

xRy \cap yRz \Rightarrow xRz

Jak widać działa, oczywiście nie wszystko dokładnie tak jak chcemy bo znaki negacji są przesunięte, ale tak czy inaczej można pisać wzory na stronie w prosty sposób i to jest bardzo miła funkcjonalność.

Dość trafne :))